- De aansprakelijkheid van de vervoerder is in geval van dood, letsel of vertraging van de reiziger en in geval van verlies, beschadiging of vertraging van diens bagage beperkt tot een bij of krachtens algemene maatregel van bestuur te bepalen bedrag of bedragen.
- Dit artikel laat de titels 7 en 12 van dit boek onverlet.
Boek 8 Artikel 983 (8:983 BW)
Beperking van de aansprakelijkheid bij personenvervoer over binnenwateren
Wettekst
Toelichting
Aansprakelijk zijn is één ding, onbeperkt aansprakelijk zijn iets anders. Artikel 8:983 BW zet bij personenvervoer over binnenwateren een plafond op wat de vervoerder moet betalen. Waar dat plafond precies ligt, staat niet in dit artikel en ook niet elders in dit wetboek.
Waarvoor de limiet geldt
De beperking betreft twee groepen gevallen. De eerste is dood, letsel of vertraging van de reiziger. De tweede is verlies, beschadiging of vertraging van zijn bagage. Daarmee is de dekking van het artikel breed: vrijwel alles waarvoor een reiziger een vervoerder kan aanspreken, valt onder een maximum.
Het bedrag staat elders
De limiet wordt bepaald bij of krachtens algemene maatregel van bestuur. Dat is een bewuste keuze van de wetgever. Bedragen die in een wet staan, verouderen; een regeling buiten de wet kan worden bijgesteld zonder dat het hele wetboek moet worden gewijzigd. Wie wil weten waar de grens op enig moment ligt, moet dus die regeling raadplegen en niet dit artikel.
- per schadesoort kan de regeling een ander maximum noemen
- de bedragen kunnen in de loop van de tijd veranderen
- de limiet vervalt bij eigen opzet of bewuste roekeloosheid van de vervoerder
Wat de limiet niet raakt
Het tweede lid bepaalt dat de titels 7 en 12 van dit boek onverlet blijven. Die regelen onder meer de algemene beperking van aansprakelijkheid van scheepseigenaren en het fonds dat daarvoor kan worden gevormd. De begrenzing van dit artikel staat dus naast andere begrenzingen; zij vervangt die niet en sluit die niet uit.
Daarnaast is er artikel 8:984 BW. Heeft de vervoerder de schade veroorzaakt met opzet of roekeloos en met de wetenschap dat zij er waarschijnlijk uit zou voortvloeien, dan kan hij zich niet op enige beperking beroepen. De limiet is dus geen absolute muur.
In de praktijk
Een reiziger die ernstig letsel oploopt op een veerpont, krijgt zijn schade vergoed tot het bedrag dat de geldende regeling noemt. Ligt zijn werkelijke schade hoger, dan blijft dat verschil in beginsel voor zijn rekening, tenzij hij aantoont dat de vervoerder bewust roekeloos handelde. Voor reizigers betekent dit dat een eigen ongevallen- of reisverzekering geen overbodige luxe is; voor vervoerders dat zij hun dekking moeten afstemmen op de actuele bedragen en niet op een oude tabel.
Relevante jurisprudentie
Deze uitspraken bepalen hoe dit artikel wordt toegepast.
-
Mag de rechter de aansprakelijkheidslimiet verhogen?
Een passagier van een zeilklipper liep blijvend letsel op toen de giek brak. De verzekeraar erkende aansprakelijkheid maar betaalde niet meer dan het wettelijke maximum voor personenvervoer over binnenwateren, dat sinds 1991 ongewijzigd was gebleven. De Hoge Raad oordeelt dat de regering in redelijkheid niet geheel van verhoging van die limiet kon afzien en dat een beroep op het onveranderde bedrag naar maatstaven van redelijkheid en billijkheid onaanvaardbaar is voor zover het niet is aangepast aan de geldontwaarding; die aanpassing laat zich naar objectieve maatstaven bepalen en gaat de rechtsvormende taak van de rechter niet te buiten. Verder gaan mag de rechter niet: de ernst van het letsel, een ruimere verzekeringsdekking of het verschil met de limieten in andere vervoertakken zijn geen grond om een hoger bedrag vast te stellen.
Uitspraken via rechtspraak.nl. De samenvattingen zijn van de redactie.