← Terug 8:1131 · Retentierecht en weigering van afgifte door de wegvervoerder Verder 8:1133 · Verkoop van opgeslagen zaken na gestrand wegvervoer →

Boek 8 Artikel 1132 (8:1132 BW)

Opslag van niet-afgenomen zaken bij goederenvervoer over de weg

Wettekst

  1. Voor zover hij die jegens de vervoerder recht heeft op aflevering van vervoerde zaken niet opkomt, weigert deze te ontvangen of deze niet met de vereiste spoed in ontvangst neemt, of voor zover op zaken beslag is gelegd, is de vervoerder gerechtigd deze zaken voor rekening en gevaar van de rechthebbende bij een derde op te slaan in een daarvoor geschikte bewaarplaats. Op zijn verzoek kan de rechter bepalen dat hij deze zaken, desgewenst ook in het voertuig, onder zichzelf kan houden of andere maatregelen daarvoor kan treffen. Hij is verplicht de afzender zo spoedig mogelijk op de hoogte te stellen.
  2. De derde-bewaarnemer en de ontvanger zijn jegens elkaar verbonden, als ware de omtrent de bewaring gesloten overeenkomst mede tussen hen aangegaan. De bewaarnemer is echter niet gerechtigd tot afgifte dan na schriftelijke toestemming daartoe van hem, die de zaken in bewaring gaf.

Toelichting

Een rit over de weg loopt niet altijd netjes af. De geadresseerde komt niet opdagen, weigert de lading, laat de vrachtwagen uren wachten, of er ligt beslag op de zaken. Dit artikel geeft de wegvervoerder een uitweg: hij hoeft niet met de lading te blijven zitten, maar mag haar laten opslaan.

Wanneer de vervoerder mag opslaan

De bevoegdheid ontstaat voor zover degene die jegens de vervoerder recht heeft op aflevering niet opkomt, de zaken weigert, of ze niet met de vereiste spoed aanneemt, en verder voor zover er beslag op de zaken is gelegd. Het gaat om feitelijke situaties waarin afleveren onmogelijk is of onredelijk lang zou duren. De vervoerder hoeft daarvoor niet eerst te procederen.

Voor rekening en gevaar van de rechthebbende

De opslag gebeurt bij een derde, in een daarvoor geschikte bewaarplaats, voor rekening en risico van de rechthebbende. Kosten en risico schuiven dus door naar de ladingzijde, juist omdat de vertraging niet uit de koker van de vervoerder komt. Wel moet de bewaarplaats bij de lading passen: diepvriesgoed hoort niet in een ongekoelde loods.

Is opslag bij een derde onpraktisch, dan kan de rechter op verzoek van de vervoerder bepalen dat deze de zaken zelf onder zich houdt, desgewenst in het voertuig, of daarvoor andere maatregelen treft. Dat is bedoeld voor gevallen waarin lossen en overladen meer kwaad dan goed zouden doen.

Informeren en de rol van de bewaarnemer

  • De vervoerder moet de afzender zo spoedig mogelijk laten weten wat hij heeft gedaan en waar de zaken liggen.
  • De bewaarnemer en de ontvanger staan tegenover elkaar alsof de bewaarovereenkomst mede tussen hen was gesloten.

- De bewaarnemer mag pas afgeven na schriftelijke toestemming van degene die de zaken bij hem in bewaring gaf.

In de praktijk

Een chauffeur staat om zeven uur 's ochtends voor een gesloten poort en krijgt niemand te pakken. Na een redelijke wachttijd rijdt hij naar een opslagbedrijf in de buurt, waar de pallets binnen worden gezet; zijn werkgever mailt de afzender diezelfde dag over de plaats van opslag en de kosten. De geadresseerde die de volgende dag zijn goederen wil ophalen, moet bij de bewaarnemer zijn, en die geeft pas af als hij daarvoor schriftelijk groen licht heeft gekregen. Loopt het daarna helemaal vast, dan biedt artikel 8:1133 BW de weg naar verkoop.

Redactionele toelichting . Geen juridisch advies.
← Terug 8:1131 · Retentierecht en weigering van afgifte door de wegvervoerder Verder 8:1133 · Verkoop van opgeslagen zaken na gestrand wegvervoer →