Boek 8 Artikel 90 (8:90 BW)

Naast de bijzondere opzeggingsgronden kent het personenvervoer een gewoon opzegrecht. De wederpartij van de vervoerder mag de overeenkomst steeds opzeggen. Zij hoeft daarvoor geen reden te geven, maar zij vergoedt wel de schade die de vervoerder daardoor lijdt.

Steeds, maar niet gratis

Het eerste lid zegt dat de wederpartij 'steeds' bevoegd is op te zeggen, en verbindt daaraan in één adem de plicht om de schade van de vervoerder te vergoeden. Hoe dichter bij het vertrek wordt opgezegd, hoe hoger die schade doorgaans is, want dan is de plaats niet meer opnieuw te verkopen en zijn de kosten al gemaakt.

• Geen reden nodig; wel vergoeding van de werkelijke schade.

- De opzegging kan mondeling of schriftelijk en werkt bij ontvangst.

De uitzondering van het tweede lid

Het tweede lid bepaalt dat de wederpartij het opzegrecht niet kan uitoefenen wanneer daardoor de reis van het vervoermiddel zou worden vertraagd. Of dat het geval is, hangt af van de concrete situatie: het soort vervoermiddel, de route en wat er nodig zou zijn om aan de opzegging gevolg te geven.

Verhouding tot annuleringsvoorwaarden

In de praktijk werken vervoerders met annuleringsregelingen en tarieven die wel of niet terugbetaalbaar zijn. Zulke afspraken bepalen bij voorbaat welk bedrag de wederpartij bij opzegging verschuldigd is. Voor consumenten kunnen daarnaast de regels over onredelijk bezwarende bedingen een rol spelen.

Gevolgen van de opzegging

De opzegging gebeurt door een mondelinge of schriftelijke kennisgeving, en de overeenkomst eindigt op het moment dat die kennisgeving de vervoerder bereikt. Vanaf dat moment hoeft de vervoerder het vervoer niet meer uit te voeren. Wat de wederpartij moet vergoeden, wordt bepaald naar de gewone regels over schadevergoeding: het gaat om de schade die het gevolg is van de opzegging, en voordeel dat de vervoerder door de opzegging heeft, kan daarbij worden verrekend.

In de praktijk

Een organisatie zegt twee dagen voor vertrek een geboekte groepsreis af. Zij mag dat, maar betaalt wat de vervoerder daardoor misloopt, verminderd met wat hij alsnog kan verdienen door de capaciteit anders in te zetten. Wil een reiziger daarentegen tijdens de reis worden afgezet op een plek die niet op de route ligt, dan stuit hij op de grens van dit artikel: de reis van het vervoermiddel mag daardoor niet worden vertraagd. De vervoerder zal zijn schade moeten onderbouwen en beperken.