- Behoudens de artikelen 1751 tot en met 1754 verjaart een op een overeenkomst van personenvervoer, als genoemd in de afdelingen 4 van titel 2, 5 van titel 2, 3 van titel 10 en 3 van titel 13, gegronde rechtsvordering door verloop van één jaar, welke termijn begint met de aanvang van de dag, volgende op die waarop de reiziger het vervoermiddel heeft verlaten of had moeten verlaten.
- In afwijking van het eerste lid zijn op de verjaring van een rechtsvordering terzake van het vervoer van bagage, geen hut- of handbagage in de zin van de artikelen 100, 500, 970 of 1141, noch een als bagage ten vervoer aangenomen voertuig of schip of levend dier zijnde, de artikelen 1710 tot en met 1722 van overeenkomstige toepassing.
Boek 8 Artikel 1750 (8:1750 BW)
Verjaring bij personenvervoer voor andere vorderingen dan letsel
Wettekst
Toelichting
Dit artikel geeft de hoofdregel voor de verjaring van vorderingen uit een overeenkomst van personenvervoer, voor zover het niet gaat om dood of letsel. De termijn is één jaar en begint met de aanvang van de dag volgend op de dag waarop de reiziger het vervoermiddel heeft verlaten, of dat had moeten doen.
Het aanknopingspunt
De keuze voor het verlaten van het vervoermiddel is praktisch. Voor de reiziger is dat een herkenbaar moment: hij stapt uit of hij ontscheept. Ging de reis niet door of werd hij onderweg gestrand, dan telt het moment waarop hij eruit had moeten stappen. Zo is er ook zonder voltooide reis een startpunt. Het personenvervoer door de lucht valt hier niet onder; daarvoor gelden elders in deze titel eigen vervaltermijnen.
- De termijn geldt voor vorderingen uit de overeenkomst van personenvervoer.
- Zij bedraagt één jaar, korter dan bij letselvorderingen.
- Zij begint de dag nadat de reiziger het vervoermiddel verliet of had moeten verlaten.
Bagage die geen handbagage is
Het tweede lid maakt een uitzondering voor bagage. Gaat het om bagage die geen hut- of handbagage is in de zin van dit boek, en evenmin om een als bagage aangenomen voertuig, schip of levend dier, dan gelden niet deze regel maar de bepalingen over goederenvervoer. Zulke bagage reist immers apart van de reiziger en lijkt in de behandeling meer op vracht dan op wat iemand bij zich draagt.
Voorrang van de bijzondere regels
De hoofdregel geldt behoudens de artikelen die daarna komen. Voor dood en letsel gelden langere termijnen, voor het zeevervoer van personen bestaat een eigen regeling, voor bevrachtingen gelden aparte aanvangsregels en er is een vervalregeling die snelle kennisgeving verlangt. Wie een dossier beoordeelt, moet dus eerst nagaan waar de vordering precies over gaat. Het is dus verstandig om per vordering te bepalen welk regime geldt.
In de praktijk
Een reiziger wil de vervoerder aanspreken omdat hij door een gemiste aansluiting extra kosten maakte. Zijn termijn loopt vanaf de dag nadat hij het vervoermiddel verliet. Was zijn koffer ingecheckt en beschadigd, dan zou voor die vordering juist de regeling voor goederenvervoer gelden, met een eigen beginmoment. Twee klachten uit dezelfde reis kunnen dus verschillend lopen. Wie klaagt over een reis, splitst zijn klachten dus het beste meteen uit.