Boek 8 Artikel 110 (8:110 BW)

De aansprakelijkheid die deze afdeling op de vervoerder legt is niet onbegrensd. Dit artikel bepaalt dat zij is beperkt tot een bedrag of bedragen die bij of krachtens algemene maatregel van bestuur worden vastgesteld. In de wet zelf staat dus geen getal.

Waarom via een lagere regeling

Bedragen verouderen. Door de begrenzing in een algemene maatregel van bestuur te leggen, kan zij worden aangepast aan geldontwaarding, aan gewijzigde inzichten en aan internationale afspraken zonder dat de wet hoeft te worden gewijzigd. Voor de praktijk betekent dit dat de tekst van dit artikel nooit het hele antwoord geeft: wie een zaak beoordeelt, moet altijd de geldende regeling erbij pakken.

• De wet geeft het mechanisme; de lagere regeling geeft het bedrag.

- Er kunnen verschillende bedragen gelden voor verschillende soorten schade.

Wat een limiet doet

De begrenzing zegt niets over de vraag of de vervoerder aansprakelijk is. Zij bepaalt alleen wat het maximum is dat hij moet betalen. Bij lichte schade speelt zij geen rol; bij ernstig letsel of grote zaakschade kan zij het verschil maken tussen volledige en gedeeltelijke vergoeding. Voor reizigers is dat een reden om te weten wat hun eigen verzekeringen dekken.

Wat onaangetast blijft

Het tweede lid maakt duidelijk dat dit artikel titel 7 en titel 12 van dit boek onverlet laat. Dat zijn de regelingen over de beperking van aansprakelijkheid die met een fonds werken. Die staan naast deze limiet en kunnen in bepaalde gevallen ook van toepassing zijn. Verder verliest de vervoerder zijn beroep op iedere beperking wanneer hij zelf met opzet of met bewuste roekeloosheid handelde, zoals artikel 8:111 BW bepaalt.

Verhouding tot de doorbraakregel

Een limiet is nooit absoluut. Handelt de vervoerder zelf met opzet of bewust roekeloos, dan vervalt zijn beroep op elke beperking. De limiet en die doorbraakregel horen daarom bij elkaar: samen bepalen zij hoe ver de bescherming van de vervoerder reikt en waar zij ophoudt.

In de praktijk

Bij een ongeval in het openbaar vervoer overtreft de letselschade van een reiziger het geldende maximum. Hij ontvangt tot dat bedrag vergoeding van de vervoerder en moet voor het meerdere andere bronnen aanspreken, tenzij hij kan aantonen dat de vervoerder zelf opzettelijk of bewust roekeloos handelde. Voor vervoerders is dit een kernpunt bij het inrichten van hun verzekeringsdekking.