Boek 8 Artikel 1675 (8:1675 BW)

Dit artikel vult een gat dat anders zou vallen. Is de spoorwegonderneming niet aansprakelijk omdat niemand haar over de gevaarlijke aard van de stof heeft ingelicht en zij dat ook niet hoefde te weten, dan zou de benadeelde met lege handen staan. De wet wijst voor dat geval een andere aansprakelijke aan: de afzender of de andere persoon die had moeten inlichten.

Dezelfde regeling, andere partij

Die afzender is aansprakelijk overeenkomstig deze afdeling. Hij treedt dus in de positie die de spoorwegonderneming anders zou hebben ingenomen, met dezelfde zware aansprakelijkheid voor schade door de stof. Ook de bepalingen over beperking van aansprakelijkheid en over het stellen van een fonds zijn op hem van overeenkomstige toepassing.

• De spoorwegonderneming gaat vrijuit wegens het ontbreken van informatie.
• De afzender of de andere informatieplichtige komt daarvoor in de plaats.

- Op hem gelden dezelfde regels over aansprakelijkheid en beperking.

Geen beroep op de vrijstellingen

Er is één belangrijk verschil. De afzender kan zich niet beroepen op de vrijstellingen die de aansprakelijkheidsbepaling geeft aan onder meer de mensen van de spoorwegonderneming en aan hulpverleners. Die vrijstellingen zijn geschreven voor betrokkenen die bij het incident te hulp schoten of in opdracht werkten, niet voor degene die de gevaarlijke stof zonder waarschuwing in de keten bracht.

Waarom dit zo werkt Dat is precies het effect dat de wetgever met deze bepaling zoekt.

De informatieplicht over gevaarlijke stoffen is geen formaliteit. Zonder die informatie kan een vervoerder geen maatregelen treffen, geen goede plaats in de trein kiezen en geen hulpdiensten adequaat informeren. Wie die informatie achterhoudt, creëert het risico en draagt daarom de gevolgen. Voor de benadeelde blijft de uitkomst gelijk: er is altijd een aansprakelijke partij.

In de praktijk

Een verlader biedt een partij aan onder een onschuldige omschrijving terwijl de stof onder de aanwijzing valt. Na een incident blijkt niemand bij de spoorwegonderneming te hebben geweten waar het om ging. Zij gaat vrijuit en de verlader komt in haar plaats. Dat maakt de juiste omschrijving bij aanbieding niet alleen een administratieve verplichting maar ook een aansprakelijkheidsvraag. Een onjuiste omschrijving verplaatst het hele risico naar de aanbieder. Voor de benadeelde verandert er daardoor niets.