Boek 8 Artikel 1093 (8:1093 BW)

Niet elke wegvervoerder verkoopt losse ritten. Het komt vaak voor dat een verlader een compleet voertuig met chauffeur voor een periode of voor een reis tot zijn beschikking krijgt. Artikel 8:1093 BW geeft die figuur bij goederenvervoer over de weg een naam en verankert haar in de vervoerregeling.

Wat bevrachting hier is

Het gaat om een overeenkomst van goederenvervoer waarbij de vervoerder zich verbindt tot vervoer met een voertuig dat hij daarvoor in zijn geheel en met bestuurder ter beschikking stelt van de afzender. Gebeurt dat op tijdbasis, dan heet het tijdbevrachting; anders reisbevrachting. Het tweede lid geeft de partijen hun eigen namen: de vervoerder heet vervrachter, de afzender heet bevrachter.

Belangrijk is dat dit een vorm van vervoer blijft. De bevrachting valt onder de omschrijving van artikel 8:1090 BW en dus onder het volledige wegvervoerregime, met de afleveringsplicht en de aansprakelijkheid die daarbij horen.

• het hele voertuig wordt aan de afzender ter beschikking gesteld
• de bestuurder wordt door de vervoerder meegeleverd

- de vervoerder blijft vervoerder, ook als vervrachter

Het verschil met huur

Juist omdat de bestuurder van de vervoerder komt, is dit geen verhuur van een voertuig. De vervrachter blijft verantwoordelijk voor het voertuig en draagt het vervoersrisico. Zeggenschap over de uitvoering heeft de bevrachter wel: artikel 8:1097 BW verplicht de vervrachter de bestuurder op te dragen binnen de grenzen van de overeenkomst de orders van de bevrachter op te volgen, en hij staat ervoor in dat de bestuurder dat ook doet. Artikel 8:1094 BW onderstreept het verschil met huur door de regels over huur, bewaarneming en bruikleen op deze figuur buiten toepassing te verklaren.

Bij huur van een kaal voertuig draagt de huurder het vervoersrisico en is hij zelf vervoerder; bij bevrachting blijft dat bij de vervrachter liggen.

Waarom de aparte benoeming

Door bevrachting uitdrukkelijk als vorm van goederenvervoer te benoemen, wordt voorkomen dat partijen door hun woordkeuze buiten het regime raken. Wie een voertuig met chauffeur inhuurt en dat huur noemt, verandert daarmee niets aan het toepasselijke recht; de inhoud van de afspraak is beslissend.

In de praktijk

Een producent zet een vaste trekker met oplegger en chauffeur van een transporteur in voor drie maanden distributie. Dat is tijdbevrachting: de transporteur blijft vervoerder en aansprakelijk voor de lading. Wil de producent dat risico zelf dragen, dan moet hij een kaal voertuig huren en eigen chauffeurs inzetten. Wie de bestuurder levert, is voor de kwalificatie dus bepalend.