Boek 8 Artikel 85 (8:85 BW)

Dat de vervoerder in het personenvervoer aansprakelijk is voor dood en letsel, betekent niet dat hij onbeperkt betaalt. Dit artikel regelt twee dingen: de begrenzing van het bedrag, en een bijzonderheid voor vorderingen tussen vervoerders onderling.

Een limiet uit een lagere regeling

De aansprakelijkheid bij dood of letsel van de reiziger is beperkt tot een bedrag dat bij of krachtens algemene maatregel van bestuur wordt vastgesteld. De wet noemt zelf geen getal. Dat is een bewuste keuze: bedragen moeten kunnen meebewegen met de geldontwaarding en met internationale afspraken, en dat gaat sneller via een lagere regeling dan via een wetswijziging.

• De wet geeft het mechanisme, niet het bedrag.

- Wie een zaak beoordeelt, moet dus altijd de geldende regeling raadplegen.

Wat een limiet wel en niet doet

De begrenzing zegt niets over de vraag óf de vervoerder aansprakelijk is; zij bepaalt alleen het maximum van wat hij moet betalen. Voor de meeste schadegevallen ligt de werkelijke schade onder dat maximum en speelt de limiet geen rol. Bij ernstig letsel of overlijden met langdurig verlies van inkomen kan zij wel degelijk knellen. Voor reizigers is dat een reden om te weten wat hun eigen ongevallen- of arbeidsongeschiktheidsdekking biedt.

Vorderingen tussen vervoerders

Het eerste lid regelt iets anders. Bij letsel of overlijden van de reiziger gelden de bepalingen van Boek 6 van het Burgerlijk Wetboek over de vergoeding van letselschade en van schade door overlijden niet voor vorderingen die de ene vervoerder als wederpartij tegen een andere vervoerder instelt. Die bepalingen bakenen af wie bij letsel of dood van een ander vergoeding kan vorderen; door ze hier opzij te zetten valt die drempel weg, zodat de vervoerder die zijn reiziger heeft vergoed verhaal kan nemen op de vervoerder met wie hij zelf contracteerde.

Meerdere reizigers, meerdere aanspraken

De begrenzing werkt per geval en per aanspraak zoals de regeling die aanwijst; zij is geen gezamenlijk plafond voor alle inzittenden samen. Bij een ongeval met veel gewonden kan de totale last voor de vervoerder dus fors oplopen. Dat verklaart waarom aansprakelijkheidsverzekering in het personenvervoer een kernonderdeel van de bedrijfsvoering is.

In de praktijk

Een reiziger raakt ernstig gewond en de schade overtreft het geldende maximum. Hij ontvangt van de vervoerder tot dat bedrag vergoeding; voor het meerdere moet hij het hebben van andere bronnen, zoals eigen verzekeringen of een aansprakelijke derde. Spreekt de ene vervoerder de andere aan met wie hij zelf contracteerde, dan geldt voor die onderlinge vordering juist een van Boek 6 afwijkend regime, zodat verhaal mogelijk blijft. Wie een reis met meerdere vervoerders organiseert, doet er goed aan de onderlinge verhouding vooraf schriftelijk te regelen. Wie precies wil weten waar hij aan toe is, kijkt naar de vervoersvorm: die bepaalt welke regeling van toepassing is.