← Terug 8:1833a · Vervaltermijn bij bunkerolieschade door zeeschepen Verder 8:1834 · Protesttermijnen bij schade en vertraging in het luchtvervoer →

Boek 8 Artikel 1833b (8:1833b BW)

Vervaltermijn voor het verhaal van wrakopruimingskosten

Wettekst

Het recht kosten uit hoofde van afdeling 6 van titel 6 te verhalen vervalt wanneer niet binnen drie jaar na de datum waarop het gevaar is vastgesteld in overeenstemming met afdeling 6 van titel 6 een vordering wordt ingesteld. In geen geval kunnen vorderingen echter worden ingesteld na zes jaar na de datum van het maritiem ongeval dat tot het wrak heeft geleid. Indien het maritiem ongeval bestaat uit een reeks feiten, loopt de termijn van zes jaar vanaf de datum van het eerste feit.

Toelichting

Dit artikel gaat over het verhaal van kosten die zijn gemaakt om een wrak te lokaliseren, te markeren en op te ruimen. Dat recht vervalt als er niet binnen drie jaar na de datum waarop het gevaar is vastgesteld een vordering wordt ingesteld. Daarnaast geldt een absolute grens: na zes jaar na het maritiem ongeval dat tot het wrak leidde, kan geen vordering meer worden ingesteld.

Twee termijnen naast elkaar

De eerste termijn knoopt aan bij een concreet moment in de procedure rond wrakken: de vaststelling van het gevaar op de wijze die de betrokken afdeling van dit boek voorschrijft. De tweede knoopt aan bij het ongeval zelf en werkt als een harde bovengrens.

  • Drie jaar na de datum waarop het gevaar is vastgesteld.
  • In geen geval later dan zes jaar na het maritiem ongeval.

- Bestaat het ongeval uit een reeks feiten, dan telt de datum van het eerste feit.

Waarom die vaststelling telt

Een wrak wordt niet altijd meteen als gevaarlijk aangemerkt. Soms ligt het jaren op de bodem voordat blijkt dat het de scheepvaart of het milieu bedreigt en dat opruiming nodig is. Door de termijn te laten beginnen bij de vaststelling van het gevaar, sluit de wet aan bij het moment waarop de kosten in beeld komen. Het is dus niet het zinken maar de gevaarstelling die telt.

De harde grens

Daar staat de zesjaarsgrens tegenover. Zij voorkomt dat de geregistreerde eigenaar van het schip of zijn verzekeraar tientallen jaren na een ongeval nog een rekening kan krijgen. Voor de partij die de kosten maakt, betekent dit dat er niet onbeperkt kan worden gewacht met het aanspreken van de aansprakelijke, ook al is de opruiming zelf nog niet afgerond.

In de praktijk

Een gezonken schip wordt na verloop van tijd als gevaar aangemerkt en de verantwoordelijke autoriteit laat het bergen. Zij wil de kosten verhalen op de eigenaar. Haar termijn loopt vanaf de vaststelling van het gevaar, maar de zesjaarsgrens vanaf het ongeval loopt intussen ook door. Bij een oud wrak kan die tweede grens dus als eerste in beeld komen. Het loont dus om beide data vanaf het begin in het dossier te zetten.

Redactionele toelichting . Geen juridisch advies.
← Terug 8:1833a · Vervaltermijn bij bunkerolieschade door zeeschepen Verder 8:1834 · Protesttermijnen bij schade en vertraging in het luchtvervoer →