Boek 8 Artikel 487 (8:487 BW)

Bij tijdbevrachting gebruikt de bevrachter het schip terwijl de vervrachter het in de vaart houdt. Dat vraagt om een verdeling van de kosten. Dit artikel geeft die verdeling, met de reis als scheidslijn.

Wat de bevrachter betaalt

Voor rekening van de bevrachter komen de brandstof voor de machines, het ketelwater en de havenrechten en soortgelijke rechten en uitgaven die verschuldigd worden door de uitgevoerde reizen en het vervoeren van zaken. Het gaat dus om de kosten die rechtstreeks samenhangen met het gebruik dat hij van het schip maakt. Vaart hij meer, dan betaalt hij meer.

Wat de vervrachter betaalt

Alle overige lasten van de exploitatie komen voor rekening van de vervrachter. Daarbij valt te denken aan de bemanning, het onderhoud, de verzekering van het schip en de kosten om het schip in klasse te houden. Dat zijn de vaste lasten van het schip zelf, die er zijn ongeacht welke reizen worden gemaakt.

De brandstof bij oplevering

Aan het einde van de bevrachting is er brandstof aan boord die door de bevrachter is betaald. De wet lost dat op met een verplichte overname: de vervrachter is gerechtigd én verplicht die brandstof over te nemen tegen de marktprijs op het tijdstip en de plaats van oplevering van het schip. Zo hoeft er niet te worden geleegd en is er geen discussie over de waarde.

Waarom deze scheidslijn

De verdeling weerspiegelt de rolverdeling. De bevrachter bepaalt de route en het gebruik; hij draagt daarom de variabele kosten die daaruit voortvloeien. De vervrachter blijft eigenaar of exploitant van het schip en draagt de kosten om het schip in bedrijfsklare staat te houden. In bevrachtingscontracten wordt deze verdeling meestal gedetailleerd overgenomen en soms aangepast.

In de praktijk

Bij het teruggeven van een schip is de brandstofafrekening vaak een van de laatste discussiepunten. De wet geeft daarvoor een heldere maatstaf: de marktprijs op tijdstip en plaats van oplevering. Partijen doen er goed aan bij zowel de oplevering als de aanvang de hoeveelheid brandstof samen vast te stellen en te noteren, zodat de afrekening op meetgegevens berust en niet op schattingen.