Boek 8 Artikel 1420 (8:1420 BW)

Dit artikel regelt het luchtvervoer dat door partijen als één vervoer is beschouwd en achtereenvolgens door verschillende vervoerders wordt uitgevoerd; of daarvoor één of meer overeenkomsten zijn gesloten, maakt daarbij niet uit. Losse vluchten die onafhankelijk van elkaar zijn geboekt, vallen er dus buiten. Elke vervoerder die reizigers, bagage of andere zaken aanneemt, valt onder deze titel en geldt als partij bij de vervoerovereenkomst, maar alleen voor het deel van het traject dat onder zijn toezicht is afgelegd. Dat is een belangrijke afbakening: er is één reis, maar een reeks vervoerders met elk hun eigen stuk.

Reizigers: de vervoerder van het betrokken traject

Voor schade aan personen legt het tweede lid de aanspraak bij één partij: de vervoerder die het deel uitvoerde waarin het ongeval of de vertraging plaatsvond. De reiziger, en ieder die daarvan een recht afleidt, moet dus vaststellen op welk traject het misging. Daar is één uitzondering op. Heeft de eerste vervoerder bij uitdrukkelijk beding de aansprakelijkheid voor het gehele vervoer op zich genomen, dan kan die ook voor de rest worden aangesproken.

Bagage en zaken: meer keuze

Voor bagage en andere zaken is de regeling ruimer. Het derde lid wijst meerdere aanspreekpunten aan, en die zijn hoofdelijk aansprakelijk. De rechthebbende kan dus kiezen wie hij aanspreekt en hoeft niet eerst uit te zoeken bij wie het misging.

• De reiziger of de afzender kan de eerste vervoerder aanspreken.
• De reiziger of de geadresseerde die recht op afgifte heeft, heeft verhaal op de laatste vervoerder.

- Daarnaast kan de vervoerder worden aangesproken op wiens traject de schade of vertraging viel.

Waarom het verschil

Bij letsel is meestal duidelijk waar en wanneer het gebeurde: er is een ongeval, met tijd en plaats. Bij bagage is dat vaak niet vast te stellen, omdat een koffer door meerdere handen gaat en niemand kan zeggen op welk traject de schade ontstond. Door daar hoofdelijke aansprakelijkheid te geven, wordt het probleem van de bewijsnood bij de vervoerders gelegd in plaats van bij de reiziger.

In de praktijk

Iemand boekt één doorgaande reis met twee maatschappijen en zijn koffer komt beschadigd aan zonder dat duidelijk is waar dat gebeurde. Hij kan de eerste maatschappij aanspreken, of de maatschappij die het laatste stuk vloog. Zij mogen daarna onderling uitzoeken wie het draagt. Loopt hij letsel op tijdens de tweede vlucht, dan is juist die tweede maatschappij zijn wederpartij. Heeft de eerste maatschappij bij uitdrukkelijk beding de aansprakelijkheid voor het hele vervoer op zich genomen, dan kan hij ook haar aanspreken; dat beding levert een extra aansprakelijke vervoerder op en ontslaat de maatschappij van het betrokken traject niet.