Boek 8 Artikel 21 (8:21 BW)

Dit is de kernverplichting van iedere vervoerder in het goederenvervoer, en de bepaling waaruit vrijwel elke ladingclaim vertrekt. De vervoerder moet de zaken die hij voor vervoer heeft aangenomen op de bestemming afleveren, en wel in de toestand waarin hij ze in ontvangst nam. Verlies en beschadiging zijn dus allebei een tekortkoming in dezelfde verplichting.

Verlies en beschadiging

Het artikel bepaalt dat de vervoerder de zaken ter bestemming moet afleveren in de staat waarin hij ze ontving. Daaraan kan op twee manieren niet zijn voldaan:

• Verlies: er komt minder aan dan is meegegeven, of niets.

- Beschadiging: er komt wel iets aan, maar in slechtere staat.

Het belang van de begintoestand

Omdat de vergelijking loopt met de staat bij ontvangst, is de begintoestand bepalend. Daarvoor dient in de praktijk het vervoerdocument, waarin de vervoerder de zending en haar uiterlijke toestand beschrijft. Neemt hij een voorbehoud op over de verpakking of over zichtbare gebreken, dan verschuift het beeld van wat hij ontving. Laat hij dat na, dan zal eerder worden aangenomen dat de zending in orde was toen zij aan boord ging.

Verhouding tot de aansprakelijkheid

Dit artikel formuleert de plicht; het regelt nog niet wanneer de vervoerder van aansprakelijkheid wordt bevrijd. Daarvoor is de overmachtsregeling van belang, die de vervoerder ontheft voor zover de schade komt door een omstandigheid die een zorgvuldig vervoerder niet kon vermijden. De rolverdeling is daarmee helder: de ladingbelanghebbende toont aan dat er in goede staat is ontvangen en in slechtere staat is afgeleverd, en de vervoerder moet vervolgens uitleggen waarom hem dat niet kan worden aangerekend.

In de praktijk

Een partij elektronica wordt in Rotterdam ongeschonden ingeladen en komt in Praag met waterschade aan. De ontvanger hoeft niet te bewijzen wat er onderweg is misgegaan; hij wijst op de staat bij ontvangst en de staat bij aflevering. Een goede beschrijving bij inontvangstneming, met foto's en met voorbehouden waar nodig, legt dat beginpunt vast. Dat werkt voor beide kanten: de vervoerder kan zo aantonen welke gebreken er al waren, de verlader kan aantonen dat de zending bij inlading in orde was.