- Behoudens de leden 3 en 4, kunnen de op de vervoerovereenkomst gegronde rechtsvorderingen uitsluitend worden ingesteld tegen de eerste of laatste vervoerder of tegen de vervoerder die dat deel van het vervoer verrichtte gedurende welke het feit dat tot de rechtsvordering heeft geleid, zich heeft voorgedaan.
- Wanneer in geval het vervoer wordt verricht door opvolgende vervoerders, de vervoerder die de zaken moet afleveren met zijn instemming is ingeschreven op de vrachtbrief, kan overeenkomstig lid 1 de rechtsvordering tegen hem worden ingesteld, zelfs als hij de zaken of de vrachtbrief niet heeft ontvangen.
- De rechtsvordering tot terugbetaling van een krachtens de vervoerovereenkomst betaald bedrag kan worden ingesteld tegen de vervoerder die dit bedrag heeft geïnd of tegen degene ten voordele van wie dit bedrag is geïnd.
- De rechtsvordering ter zake van rembours kan alleen worden ingesteld tegen de vervoerder die de zaken op de plaats van afzending ten vervoer heeft aangenomen.
- De rechtsvordering kan tegen een andere dan de in de leden 1 en 4 bedoelde vervoerders worden ingesteld als tegeneis of als verweer in een geding over een op dezelfde vervoerovereenkomst gegronde vordering.
- Voorzover deze titel van toepassing is op de ondervervoerder, kan tegen hem eveneens een rechtsvordering worden ingesteld.
- Indien de eiser de keuze heeft tussen meer vervoerders, vervalt zijn keuzerecht zodra de rechtsvordering tegen een van hen is ingesteld; dit geldt eveneens indien de eiser de keuze heeft tussen een of meer vervoerders en een ondervervoerder.
Boek 8 Artikel 1591 (8:1591 BW)
Welke spoorvervoerders in rechte kunnen worden aangesproken
Wettekst
Toelichting
Dit artikel is de tegenhanger van de bepaling over wie kan vorderen. Hier gaat het om de vraag tegen wie dat kan. De hoofdregel beperkt de kring tot drie vervoerders: de eerste, de laatste en degene die het traject reed waarin het feit plaatsvond dat tot de vordering leidde.
De hoofdregel
Die keuze is bewust ruim genoeg om de eiser te helpen en smal genoeg om de vervoerders overzicht te geven. De partijen aan het begin en aan het eind van de keten zijn altijd bekend bij de klant. De onderneming die op het betrokken deel reed, is aantrekkelijk wanneer juist wel duidelijk is waar het misliep.
- De vervoerder die als eerste de zending aannam.
- De vervoerder die de zending als laatste onder zich had.
- De vervoerder die reed toen het feit zich voordeed waarop de vordering steunt.
Uitbreidingen en bijzondere gevallen
Is bij opvolgend vervoer de vervoerder die moet afleveren met zijn instemming op de vrachtbrief ingeschreven, dan kan hij worden aangesproken, ook als hij de zaken of de vrachtbrief nooit heeft ontvangen. Terugbetaling van een betaald bedrag kan worden gevorderd van de vervoerder die het inde of van degene ten voordele van wie het werd geïnd. Gaat het om het rembours, dan is er maar één adres: de onderneming die de zending op de plaats van vertrek in ontvangst nam. Verder kan een vordering ook tegen andere vervoerders worden ingesteld als tegeneis of als verweer in een lopend geding over dezelfde overeenkomst, en tegen de ondervervoerder voor zover deze titel op hem van toepassing is.
Kiezen is definitief
Het laatste lid bevat een val waar menigeen in loopt. Heeft de eiser de keuze tussen meerdere vervoerders, dan vervalt zijn keuzerecht zodra hij tegen een van hen de rechtsvordering heeft ingesteld. Hetzelfde geldt bij een keuze tussen vervoerders en een ondervervoerder. Wie eenmaal heeft gedagvaard, kan dus niet halverwege alsnog naar een ander overstappen.
In de praktijk
Een ladingbelanghebbende twijfelt tussen de eerste vervoerder en de partij die het laatste stuk reed. Hij dagvaardt de eerste en ontdekt daarna dat die weinig verhaal biedt. Dat inzicht komt te laat: het keuzerecht is verbruikt. Voordat de dagvaarding uitgaat, loont het dus om de financiële positie en de bewijspositie van de kandidaten tegen elkaar af te wegen.