← Terug 8:413 · Aantal exemplaren van het cognossement en hun onderlinge werking Verder 8:415 · Werking van verwijzingen naar andere bedingen in het cognossement →

Boek 8 Artikel 414 (8:414 BW)

Bewijskracht van het cognossement en de onbekendheidsclausule

Wettekst

  1. Tegenbewijs tegen het cognossement wordt niet toegelaten, wanneer het is overgedragen aan een derde te goeder trouw.
  2. Indien in het cognossement de clausule: "inhoud, hoedanigheid, aantal, gewicht of maat onbekend", of enige andere clausule van dergelijke strekking is opgenomen, binden zodanige in het cognossement voorkomende vermeldingen omtrent de zaken de vervoerder niet, tenzij bewezen wordt, dat hij de inhoud of de hoedanigheid der zaken heeft gekend of had behoren te kennen of dat de zaken hem toegeteld, toegewogen of toegemeten zijn.
  3. Een cognossement, dat de uiterlijk zichtbare staat of gesteldheid van de zaak niet vermeldt, levert, behoudens tegenbewijs dat ook jegens een derde mogelijk is, een vermoeden op dat de vervoerder die zaak voor zover uiterlijk zichtbaar in goede staat of gesteldheid heeft ontvangen.
  4. De in het cognossement opgenomen opgave, bedoeld in artikel 388 eerste lid, schept behoudens tegenbewijs een vermoeden, doch bindt niet de vervoerder die haar kan betwisten.

Toelichting

Het cognossement is niet alleen een recht op aflevering, het is ook een bewijsstuk over wat de vervoerder heeft ontvangen. Welke bewijskracht aan die vermeldingen toekomt, werkt dit artikel uit. Het antwoord verschilt naargelang wie zich op het document beroept en welke clausules erin staan.

Geen tegenbewijs tegen de derde te goeder trouw

Is het cognossement overgedragen aan een derde te goeder trouw, dan wordt tegenbewijs tegen het document niet toegelaten. De vervoerder kan tegenover die houder dus niet aanvoeren dat hij in werkelijkheid minder of andere lading ontving. Dat is de kern van de verhandelbaarheid: wie het stuk koopt of als zekerheid aanvaardt, moet op de inhoud kunnen afgaan zonder de laadhaven te hebben gezien.

De onbekendheidsclausule

Daar staat tegenover dat de vervoerder zich kan indekken wanneer hij de inhoud niet heeft kunnen vaststellen. Bevat het document een clausule waarin staat dat inhoud, hoedanigheid, aantal, gewicht of maat onbekend zijn, of een clausule van gelijke strekking, dan binden de vermeldingen daarover de vervoerder niet. Die bescherming vervalt als bewezen wordt dat hij de inhoud of hoedanigheid kende of had behoren te kennen, of dat de zaken hem zijn toegeteld, toegewogen of toegemeten.

Zwijgen over de uiterlijke staat

Vermeldt het cognossement niets over de uiterlijk zichtbare staat of gesteldheid van de zaak, dan levert dat een vermoeden op dat de vervoerder haar, voor zover uiterlijk waarneembaar, in goede staat heeft ontvangen. Tegenbewijs is hier wel mogelijk, ook tegenover een derde. Dit verklaart waarom vervoerders opmerkingen over beschadigde verpakking of roestvorming uitdrukkelijk op het document zetten.

De opgegeven waarde

Ten slotte de waardeopgave die de limiet van artikel 8:388 BW doorbreekt. Is die opgave in het cognossement opgenomen, dan schept zij een vermoeden, maar zij bindt de vervoerder niet: hij mag haar betwisten. Ook hier geldt dus dat het document een sterk, maar niet in alle opzichten onaantastbaar bewijsmiddel is.

In de praktijk

Een koper die een cognossement met een onbekendheidsclausule accepteert voor een bulklading, weet dat de vermelde hoeveelheid hem tegenover de vervoerder weinig zekerheid geeft. Bij stukgoed ligt dat anders: daar zal de vervoerder eerder hebben kunnen tellen. Voor de ladingzijde is de praktische regel om bij ontvangst van het document te controleren welke voorbehouden erin staan, en om bij lossing direct te laten vaststellen wat er werkelijk is aangekomen.

Redactionele toelichting . Geen juridisch advies.

Relevante jurisprudentie

Deze uitspraken bepalen hoe dit artikel wordt toegepast.

  1. Wanneer vervalt de beperking bij onjuiste opgave?

    Hoge Raad · 2003-04-04 · ECLI:NL:HR:2003:AF2842

    Een agent van de vervoerder had cognossementen ondertekend voor goederen die nooit ten vervoer waren aangenomen. De vervoerder beriep zich op de regel dat hij niet aansprakelijk is wanneer de afzender bewust een onjuiste opgave van aard of waarde heeft gedaan. De Hoge Raad oordeelt dat die aansprakelijkheidsbeperking ertoe strekt de vervoerder te beschermen tegen kwade trouw van de afzender, en dus niet geldt tegenover een vervoerder die zelf van de onjuistheid van de opgave op de hoogte was of aan wie die wetenschap kan worden toegerekend.

Uitspraken via rechtspraak.nl. De samenvattingen zijn van de redactie.

← Terug 8:413 · Aantal exemplaren van het cognossement en hun onderlinge werking Verder 8:415 · Werking van verwijzingen naar andere bedingen in het cognossement →