Boek 8 Artikel 507 (8:507 BW)

Kostbaarheden van reizigers aan boord van een zeeschip

De vervoerder is niet aansprakelijk voor verlies of beschadiging van geld, verhandelbare documenten, goud, zilver, juwelen, sieraden, kunstvoorwerpen of andere waardevolle zaken, tenzij deze waardevolle zaken aan de vervoerder in bewaring zijn gegeven en hij overeengekomen is hen in zekerheid te zullen bewaren, in welk geval zijn aansprakelijkheid beperkt is tot het bedrag bedoeld in artikel 504, achtste lid, tenzij, overeenkomstig artikel 504, tiende lid, in overleg tussen vervoerder en reiziger een hogere aansprakelijkheidsgrens werd vastgesteld.

Toelichting

Reizigers nemen soms waardevolle zaken mee aan boord. Dit artikel bepaalt dat de vervoerder daarvoor in beginsel niet instaat. De uitsluiting geldt voor geld, verhandelbare documenten, goud, zilver, juwelen, sieraden, kunstvoorwerpen en andere waardevolle zaken.

Waarom deze uitsluiting

De vervoerder weet niet wat een passagier in zijn koffer of hut heeft. Het risico van diefstal of verlies van kostbaarheden is groot, terwijl de waarde per stuk enorm kan verschillen. Zou de vervoerder daarvoor zonder meer aansprakelijk zijn, dan zou hij een onbepaald en onverzekerbaar risico lopen dat in de ticketprijs van alle reizigers verwerkt zou moeten worden.

De uitzondering: in bewaring geven

Er is één weg waarlangs de vervoerder wel aansprakelijk wordt. De kostbaarheden moeten aan hem in bewaring zijn gegeven en hij moet zijn overeengekomen ze in zekerheid te bewaren. Beide elementen zijn nodig: feitelijke overdracht en een afspraak over veilige bewaring, bijvoorbeeld in een kluis aan boord. Een enkele mededeling dat er iets waardevols in de koffer zit, is niet genoeg.

Wat de vervoerder dan verschuldigd is

Ook dan is zijn aansprakelijkheid begrensd. Zij reikt niet verder dan het bedrag dat de wet voor overige bagage aanwijst, tenzij vervoerder en reiziger samen een hogere grens hebben vastgesteld. Die mogelijkheid staat uitdrukkelijk open, maar vraagt om een uitdrukkelijke en schriftelijke afspraak vooraf.

Wat de reiziger zelf kan doen

Voor de reiziger volgt hieruit een eenvoudige gedragslijn. Wie kostbaarheden meeneemt, gebruikt de kluis aan boord en laat vastleggen dat de vervoerder ze in bewaring heeft genomen. Wil hij meer zekerheid dan de wettelijke grens, dan moet hij een hogere grens afspreken of de zaken zelf verzekeren.

In de praktijk

Verdwijnt er een horloge uit een hut, dan zal de rederij zich op deze bepaling beroepen en is er in beginsel geen vergoeding. Lag hetzelfde horloge in de kluis van het schip onder een afspraak over veilige bewaring, dan is er wel een aanspraak, maar wel binnen de grens die voor bagage geldt. Voor waardevolle zaken is een eigen reisverzekering daarom vrijwel altijd de betere bescherming.

Redactionele toelichting . Geen juridisch advies.

Wettekst