De door hypotheek gedekte vordering neemt rang na de vorderingen, genoemd in de artikelen 210, 211, 221, 222 eerste lid, 831 en 832 eerste lid, doch vóór alle andere vorderingen, waaraan bij deze of enige andere wet een voorrecht is toegekend.
Boek 8 Artikel 204 (8:204 BW)
Rang van de scheepshypotheek tegenover andere vorderingen
Wettekst
Toelichting
Bij uitwinning van een zeeschip is de vraag wie het eerst wordt betaald van groot belang. Dit artikel geeft de plaats van de hypotheekhouder in die rij: zijn vordering komt na de vorderingen genoemd in de artikelen 8:210, 8:211, 8:221 en 8:831 BW, na die van artikel 8:222 BW, eerste lid, en na die van artikel 8:832 BW, eerste lid, maar vóór alle andere vorderingen waaraan de wet een voorrecht toekent.
Sterk, maar niet eerste
De scheepshypotheek is daarmee een krachtig zekerheidsrecht, maar geen absolute eerste plaats. Boven de hypotheek staan bepaalde vorderingen die rechtstreeks met het schip en zijn exploitatie samenhangen. Dat is een bewuste keuze van de wetgever, die internationaal gebruikelijk is.
- Eerst: de in de wet aangewezen bevoorrechte vorderingen.
- Daarna: de hypotheek, en pas daarna de overige voorrechten.
Waarom bepaalde vorderingen voorgaan
De vorderingen die voorgaan hangen samen met het varen zelf. Denk aan aanspraken die ontstaan doordat het schip in bedrijf is en die anders onbetaald zouden blijven, terwijl juist zij ervoor zorgen dat het schip zijn waarde behoudt of dat schade van derden wordt vergoed. Zonder die voorrang zou niemand nog risico willen nemen ten behoeve van een schip met een volle hypotheek.
Gevolgen voor de financier
Een bank die op een zeeschip financiert, moet dus rekenen met een marge. De opbrengst bij executie kan eerst worden aangesproken door vorderingen die van rechtswege ontstaan en die voor hun voorrang geen inschrijving nodig hebben; dat zij ingeschreven kunnen worden, betekent nog niet dat het register ze ook laat zien. Dat verklaart waarom scheepsfinanciering doorgaans gepaard gaat met eisen over verzekering, over onderhoud en over de bedrijfsvoering van de reder.
Voor andere schuldeisers
Wie een gewoon voorrecht heeft, komt na de hypotheekhouder. Voor leveranciers en dienstverleners betekent dit dat een voorrecht op papier weinig waarde heeft als er een aanzienlijke hypotheek op het schip rust. Zekerheid vooraf, of betaling vooraf, is dan de enige echte bescherming.
Het lastige van deze rangorde is dat de vorderingen die voorgaan van rechtswege ontstaan door gebeurtenissen rond het schip; voor hun voorrang is geen inschrijving vereist. Inschrijven kan wel: artikel 8:215 BW opent die mogelijkheid voor de voorrechten op een zeeschip uitdrukkelijk en sluit daarbij de gewone bescherming tegen niet-ingeschreven feiten uit. Onderzoek in het register geeft dus wel uitsluitsel over hypotheken, maar niet over alles wat daarboven kan komen te staan.
In de praktijk
Een schip wordt executoriaal verkocht en de opbrengst is beperkt. Eerst worden de bevoorrechte vorderingen voldaan die de wet vooraan plaatst, daarna de hypotheekhouder, en pas als er dan nog iets over is de overige schuldeisers. Wie inschat wat een schip als zekerheid waard is, moet die volgorde dus meenemen in zijn berekening.
Relevante jurisprudentie
Deze uitspraken bepalen hoe dit artikel wordt toegepast.
-
Welke vorderingen ontstaan uit de zee-arbeidsovereenkomst?
Zeevarenden die als kapitein of stuurman hadden gevaren, vorderden schadevergoeding omdat hun werkgever de afgesproken pensioen- en prepensioenopbouw niet had geregeld, en beriepen zich daarvoor op het voorrecht op de schepen. De Hoge Raad oordeelde dat zulke vorderingen voldoende verband houden met de zee-arbeidsovereenkomst om te gelden als vorderingen die daaruit zijn ontstaan in de zin van art. 8:211, aanhef en onder b, BW; het voorrecht strekt er immers toe de verhaalsmogelijkheden van de zeevarende zoveel mogelijk te waarborgen. De beperking aan het slot van die bepaling, die het voorrecht voor loon en beloningen begrenst tot een periode van twaalf maanden, geldt niet voor schadevergoedingsvorderingen van deze aard. Ook liet de Hoge Raad in stand dat de vordering van een zeevarende per schip moet worden uitgesplitst naar de tijd dat hij op of voor dat schip heeft gewerkt.
Uitspraken via rechtspraak.nl. De samenvattingen zijn van de redactie.