← Terug 8:905 · Begrenzing van de aansprakelijkheid van de binnenvaartvervoerder Verder 8:907 · Verplichting van de afzender om de zaken beschikbaar te stellen →

Boek 8 Artikel 906 (8:906 BW)

Verval van de aansprakelijkheidsgrens bij opzet of bewuste roekeloosheid

Wettekst

  1. De vervoerder kan zich niet beroepen op enige beperking van zijn aansprakelijkheid, voor zover de schade is ontstaan uit zijn eigen handeling of nalaten, geschied hetzij met het opzet die schade te veroorzaken, hetzij roekeloos en met de wetenschap dat die schade er waarschijnlijk uit zou voortvloeien.
  2. Nietig is ieder beding, waarbij van dit artikel wordt afgeweken.

Toelichting

De aansprakelijkheid van de vervoerder over binnenwateren is op verschillende punten begrensd. Dit artikel bepaalt wanneer de vervoerder zich niet meer op enige beperking van zijn aansprakelijkheid kan beroepen.

De maatstaf

Het beroep op beperking vervalt voor zover de schade is ontstaan uit een eigen handelen of nalaten van de vervoerder, gedaan met het opzet die schade te veroorzaken, of roekeloos en met de wetenschap dat de schade er waarschijnlijk uit zou voortvloeien. Twee elementen moeten dus samenkomen: roekeloos gedrag én het besef dat de schade waarschijnlijk zou volgen.

Gewone onzorgvuldigheid, ook als die ernstig is, valt niet onder deze omschrijving: de wet vraagt opzet, of roekeloosheid in combinatie met de wetenschap dat de schade waarschijnlijk zou intreden. De bewijslast rust op degene die zich op het verval van de beperking beroept, en dat bewijs betreft mede wat de vervoerder wist.

Eigen handelen

De wettekst spreekt van een eigen handeling of nalaten van de vervoerder.

Ook hier geldt de formulering met voor zover: de doorbreking werkt alleen voor het deel van de schade dat door dat gedrag is ontstaan. De rest van de schade blijft binnen de limiet.

Bedingen die van dit artikel afwijken zijn nietig. De doorbrekingsmogelijkheid kan dus niet contractueel worden uitgesloten of verzwaard.

  • Verzamel bij een doorbrekingsverwijt bewijs over wat de vervoerder wist en besliste.

- De doorbreking geldt alleen voor het deel van de schade dat eraan is toe te rekenen.

In de praktijk

Een verlader stelt dat de vervoerder wist dat de luiken van het schip lekten en toch een vochtgevoelige lading heeft aangenomen. Slaagt hij erin te bewijzen dat de vervoerder daarvan op de hoogte was en de kans op natschade als waarschijnlijk aanvaardde, dan vervalt de limiet en moet de volledige schade worden vergoed. Blijft het bij de constatering dat het onderhoud te wensen overliet, dan houdt de limiet stand. Onderhoudsdossiers, interne meldingen en de reactie daarop kunnen in zulke zaken als bewijs dienen.

Redactionele toelichting . Geen juridisch advies.
← Terug 8:905 · Begrenzing van de aansprakelijkheid van de binnenvaartvervoerder Verder 8:907 · Verplichting van de afzender om de zaken beschikbaar te stellen →