- Tijd- of reisbevrachting in de zin van deze afdeling is de overeenkomst van personenvervoer, waarbij de vervoerder (de vervrachter) zich verbindt tot vervoer aan boord van een schip dat hij daartoe, anders dan bij wijze van rompbevrachting, in zijn geheel en al dan niet op tijdbasis (tijdbevrachting of reisbevrachting) ter beschikking stelt van zijn wederpartij (de bevrachter).
- De in afdeling 2 van titel 5 in het bijzonder voor het geval van bevrachting gegeven bepalingen, alsmede artikel 375 zijn op deze bevrachting van overeenkomstige toepassing.
Boek 8 Artikel 502 (8:502 BW)
Bevrachting van een schip voor personenvervoer over zee
Wettekst
Toelichting
Ook passagiersvervoer kan de vorm van een bevrachting hebben: een organisatie huurt een schip voor een reis of voor een periode om daarmee mensen te vervoeren. Dit artikel plaatst die afspraak binnen het personenvervoerrecht.
De omschrijving
Van tijd- of reisbevrachting is sprake wanneer de vervoerder zich verbindt tot vervoer aan boord van een schip dat hij daarvoor in zijn geheel ter beschikking stelt van zijn wederpartij, anders dan bij wijze van rompbevrachting. Gebeurt dat voor een bepaalde periode, dan spreekt men van tijdbevrachting; gaat het om een bepaalde reis, dan van reisbevrachting. De vervoerder heet hier vervrachter en zijn wederpartij bevrachter.
Het hele schip
Anders dan bij goederenvervoer gaat het hier om het schip in zijn geheel. Een deel van de passagiersaccommodatie huren valt dus niet onder deze omschrijving. Dat past bij de aard van personenvervoer: wie een schip inzet voor een groep reizigers, doet dat doorgaans met het hele vaartuig.
Rompbevrachting valt erbuiten
Net als bij goederenvervoer blijft de rompbevrachting buiten de omschrijving. Daarbij neemt de bevrachter het kale schip over en exploiteert hij het zelf; hij wordt dan zelf de vervoerder tegenover de reizigers. Bij tijd- en reisbevrachting blijft de vervrachter verantwoordelijk voor bemanning en scheepsbedrijf.
Aansluiting bij het goederenvervoer
Voor de uitwerking verwijst de wet naar de bepalingen die bij goederenvervoer over zee speciaal voor bevrachting zijn gegeven, en naar artikel 8:375 BW over de gevolgen van eigendomsovergang van een vervracht schip. Die regels zijn hier van overeenkomstige toepassing. Zo hoeft de wetgever de bevrachtingsregels niet twee keer te schrijven en blijft het stelsel consistent.
In de praktijk
Een reisorganisatie die een schip charter voor een rondvaartprogramma, of een vereniging die een veerboot voor een dag huurt, sluit een bevrachting in de zin van deze bepaling. De reizigers zelf houden hun eigen positie: zij zijn passagiers met de bescherming die deze afdeling hun geeft. Wordt het schip tijdens de looptijd verkocht, dan volgt de nieuwe eigenaar de vervrachter op, terwijl de oude eigenaar gebonden blijft.