Boek 8 Artikel 1355 (8:1355 BW)

De aansprakelijkheid van de luchtvervoerder is streng, maar zij houdt rekening met wat er aan de andere kant is misgegaan. Dit artikel regelt de invloed van eigen schuld op de vergoeding.

Wat de vervoerder moet bewijzen

Hij moet bewijzen dat schuld of nalatigheid van de persoon die schadevergoeding vordert, of van degene aan wie die persoon zijn rechten ontleent, de schade heeft veroorzaakt of daaraan heeft bijgedragen. De bewijslast ligt dus geheel bij hem.

Dat de bepaling ook ziet op degene aan wie de eiser zijn rechten ontleent, is van belang in de vrachtketen. Vordert een verzekeraar na uitkering, of een geadresseerde die zijn recht van de afzender afleidt, dan telt ook het gedrag van die voorganger mee.

Het gevolg

Slaagt dat bewijs, dan is de vervoerder geheel of gedeeltelijk ontheven van zijn aansprakelijkheid tegenover die persoon, en wel voor zover die schuld of nalatigheid de schade heeft veroorzaakt of daaraan heeft bijgedragen. Er wordt dus gewogen in welke mate het eigen gedrag heeft meegespeeld.

Een brede werking

• Het tweede lid verklaart het artikel van toepassing op alle aansprakelijkheidsbepalingen in deze afdeling.
• Het geldt dus zowel bij schade aan de zaken als bij schade door vertraging.

- Het staat naast de ontheffingsgronden van artikel 8:1353 BW; die zien op oorzaken buiten de eiser, dit artikel juist op zijn eigen handelen.

In de praktijk

Een afzender geeft een zending mee zonder de temperatuurgevoeligheid ervan te melden, terwijl die uit niets blijkt. Raakt de lading daardoor beschadigd, dan kan de vervoerder aanvoeren dat de nalatigheid van de afzender de schade heeft veroorzaakt. Was daarnaast een koelunit van de vervoerder defect, dan blijft hij voor dat deel aansprakelijk en wordt de vergoeding verminderd naar de mate waarin ieders aandeel heeft bijgedragen. Voor beide partijen loont het dus om vast te leggen wat er over de lading is meegedeeld. Een korte aantekening op het vervoerdocument voorkomt achteraf een lastige bewijsdiscussie. Ook de verzekeraar die later de vordering overneemt, heeft baat bij zo'n vastlegging: hij treedt immers in de positie van zijn verzekerde en krijgt diens gedrag tegengeworpen. Dat maakt het onderscheid tussen beide oorzaken bij de afwikkeling scherper.