← Terug 8:1730 · Verjaring bij bijzondere exploitatieovereenkomsten in het vervoer Verder 8:1741 · Verhaalstermijn van drie maanden bij het doen vervoeren van goederen →

Boek 8 Artikel 1740 (8:1740 BW)

Verjaring bij de overeenkomst tot het doen vervoeren van goederen

Wettekst

  1. Behoudens artikel 1741 verjaart een op een overeenkomst tot het doen vervoeren van goederen gegronde rechtsvordering door verloop van negen maanden.
  2. De in het eerste lid bedoelde termijn begint te lopen met de aanvang van de dag, volgende op de dag van aflevering. Voor de vaststelling van deze dag vindt artikel 1710 onder d overeenkomstige toepassing. Is de rechtsvordering echter gegrond op artikel 62 of op artikel 63, dan wel op enig beding van gelijke strekking, dan begint deze termijn met de aanvang van de dag, volgende op die waarop de opdrachtgever wist, dat de expediteur niet aan zijn verplichting tot het doen van mededelingen voldeed.
  3. Is de rechtsvordering gegrond op artikel 65 of artikel 68, dan begint de termijn met de aanvang van de dag, volgende op de dag dat de overeenkomst tot het doen vervoeren van goederen eindigt.

Toelichting

Dit artikel regelt de verjaring bij de overeenkomst tot het doen vervoeren van goederen, de afspraak waarbij iemand zich verbindt om vervoer te laten uitvoeren zonder zelf te vervoeren. Die partij wordt expediteur genoemd. De termijn is hier korter dan elders in dit boek: negen maanden. Voor de vordering tot verhaal geldt die termijn niet zonder meer; het volgende artikel geeft daarvoor een afzonderlijke nieuwe termijn van drie maanden.

Welke vorderingen

Het eerste lid spreekt van een rechtsvordering die op een overeenkomst tot het doen vervoeren van goederen is gegrond. Bepalend is dus de grondslag: de vordering moet steunen op de expeditieovereenkomst zelf. Een typisch geval is de vordering van de opdrachtgever tegen de expediteur wegens een fout bij het regelen van het vervoer, zoals het kiezen van een ongeschikte vervoerder of het geven van onjuiste instructies. Of een vordering op de expeditieovereenkomst steunt of op een vervoerovereenkomst die de expediteur namens of ten behoeve van de opdrachtgever heeft gesloten, bepaalt welke termijn geldt.

Het gewone beginmoment

De termijn loopt vanaf de aanvang van de dag volgend op de dag van aflevering. Voor het bepalen van die dag geldt de omschrijving uit de definitiebepaling van deze titel, met de bijzondere gevallen die daar zijn geregeld voor niet afgeleverde en voor verkochte zaken.

  • Hoofdregel: de dag na de dag van aflevering.
  • Bij een verzuimde mededeling: de dag nadat de opdrachtgever daarvan wist.

- Bij het einde van de overeenkomst: de dag nadat die overeenkomst eindigde.

De twee bijzondere gevallen

Gaat de vordering over het niet nakomen van de verplichting van de expediteur om zijn opdrachtgever bepaalde mededelingen te doen, dan begint de termijn pas op de dag nadat de opdrachtgever wist dat de expediteur die plicht niet nakwam. Hier telt dus wel de wetenschap. Berust de vordering op de bepalingen over het einde van de overeenkomst, dan begint de termijn op de dag na dat einde.

In de praktijk

Een opdrachtgever ontdekt maanden na aflevering dat zijn expediteur hem nooit heeft laten weten met welke vervoerder is gecontracteerd, terwijl hij dat nodig heeft om zelf te kunnen verhalen. Voor die vordering telt niet de aflevering maar het moment waarop hij wist dat de mededeling uitbleef. Voor de schade aan de zending zelf loopt de termijn wel gewoon vanaf de aflevering, en die is dan al ver gevorderd. Voor de twee vorderingen lopen dus afzonderlijke termijnen, elk met een eigen beginmoment.

Redactionele toelichting . Geen juridisch advies.
← Terug 8:1730 · Verjaring bij bijzondere exploitatieovereenkomsten in het vervoer Verder 8:1741 · Verhaalstermijn van drie maanden bij het doen vervoeren van goederen →