Boek 8 Artikel 1722 (8:1722 BW)

Dit artikel regelt de verjaring bij gecombineerd goederenvervoer, dus bij een overeenkomst waarin het traject met verschillende vervoersvormen wordt afgelegd. De algemene bepalingen van deze afdeling gelden daarvoor, met twee aanpassingen die het bijzondere karakter van dit vervoer opvangen.

Twee aanpassingen

In de eerste plaats wordt onder afzender mede de houder van het CT-document verstaan, het document dat bij gecombineerd vervoer wordt afgegeven. In de tweede plaats geldt als dag van aflevering de dag van aflevering onder de overeenkomst van gecombineerd goederenvervoer, en dus niet de dag waarop een van de deeltrajecten eindigde.

• De houder van het CT-document telt als afzender.
• De dag van aflevering is die onder de gecombineerde overeenkomst.

- Voor het overige gelden de gewone bepalingen van deze afdeling.

Als de plaats van het voorval onbekend is

Het tweede lid bevat de kern voor de praktijk. Weet degene die de vordering instelt niet waar de omstandigheid die tot de vordering leidde is opgekomen, dan wordt van de in aanmerking komende verjarings- of vervalbepalingen die toegepast die voor hem het gunstigst is. Hij hoeft dus niet eerst te bewijzen op welk deeltraject het misging voordat hij weet hoeveel tijd hij heeft.

Dwingend recht

Het derde lid maakt dat hard: ieder beding waarmee van het tweede lid wordt afgeweken, is nietig. Een vervoerder kan dus niet in zijn voorwaarden opnemen dat bij onbekende schadeplaats de kortste termijn geldt. Dat is een wezenlijke bescherming, want juist bij gecombineerd vervoer is de plaats van het voorval vaak niet te achterhalen. De bescherming werkt dus ook door in de algemene voorwaarden van de vervoerder.

In de praktijk

Een container gaat per schip, spoor en vrachtauto naar zijn bestemming en komt beschadigd aan zonder dat iemand kan zeggen waar dat gebeurde. De ladingbelanghebbende mag dan rekenen met de regeling die hem de meeste tijd geeft. Voor hem betekent dat rust in de eerste fase van het dossier; voor de vervoerder is het een reden om per overslagpunt de staat van de lading vast te leggen. Zonder die vastlegging draagt hij het nadeel van de onzekerheid. Een enkele regel in de voorwaarden verandert daar niets aan.