Boek 8 Artikel 1141 (8:1141 BW)

In het personenvervoer over de weg maakt het uit of iets handbagage is of gewone bagage. Voor beide gelden eigen regels, onder meer over de periode waarin het vervoer ervan loopt. Dit artikel geeft daarom een omschrijving van het begrip handbagage en laat ruimte om die omschrijving bij te stellen.

Wat handbagage is

Handbagage is de bagage die de reiziger als gemakkelijk mee te voeren, draagbare of met de hand verrijdbare zaken op of bij zich heeft. In die omschrijving zitten twee kanten. De eerste gaat over de zaak zelf: zij moet gemakkelijk mee te nemen zijn, door haar te dragen of met de hand voort te duwen of te trekken. Omvang en gewicht spelen daarbij een rol. De tweede gaat over de verhouding tot de reiziger: de wet spreekt van zaken die hij 'op of bij zich heeft'. Een rugzak op schoot en een tas naast de voeten vallen daar zonder twijfel onder.

Levende dieren tellen mee

De wet rekent uitdrukkelijk ook levende dieren tot de handbagage, mits zij aan diezelfde beschrijving voldoen. Een hond in een reismand of een kat in een draagtas die de reiziger zelf bij zich houdt, is voor deze afdeling dus handbagage en geen aparte categorie.

Bijstellen bij algemene maatregel van bestuur

Het tweede lid maakt de omschrijving flexibel. Bij algemene maatregel van bestuur kunnen zaken die geen handbagage zijn voor bepaalde onderdelen van deze afdeling toch als handbagage worden aangewezen. Omgekeerd kunnen bepalingen van deze afdeling buiten toepassing worden verklaard op zaken die wel handbagage zijn.

De wetgever kan zo inspelen op wat reizigers in de praktijk meenemen, zonder telkens de wet zelf te hoeven wijzigen. Wie precies wil weten of een bepaald voorwerp eronder valt, kijkt daarom niet alleen naar dit artikel, maar ook naar een eventuele regeling die op grond van dit lid is vastgesteld.

In de praktijk

Een reiziger stapt in de touringcar met een handtas en een opvouwbare fiets. De handtas is handbagage: hij is draagbaar en de reiziger houdt hem bij zich. Bij de fiets moet worden nagegaan of die gemakkelijk mee te voeren, draagbaar of met de hand verrijdbaar is en of de reiziger haar op of bij zich heeft. Het antwoord bepaalt welke bepalingen van deze afdeling op de zaak van toepassing zijn.