← Terug 8:381 · Zorgplicht van de zeevervoerder onder cognossement Verder 8:383 · Wettelijke ontheffingsgronden voor de zeevervoerder →

Boek 8 Artikel 382 (8:382 BW)

Nietigheid van vrijtekening bij zeevervoer onder cognossement

Wettekst

  1. Nietig is ieder beding in een vervoerovereenkomst onder cognossement, waardoor de vervoerder of het schip wordt ontheven van aansprakelijkheid voor verlies of beschadiging van of met betrekking tot zaken voortvloeiende uit nalatigheid, schuld of tekortkoming in het voldoen aan de verplichtingen in de artikelen 381, 399, 411, 414 eerste lid, 492, 493 of in artikel 1712 voorzien of waardoor deze aansprakelijkheid mocht worden verminderd op andere wijze dan in deze afdeling of in de artikelen 361 tot en met 366 is voorzien. Een beding, krachtens hetwelk de uitkering op grond van een gesloten verzekering aan de vervoerder komt of elk ander beding van dergelijke strekking, wordt aangemerkt als te zijn gemaakt teneinde de vervoerder van zijn aansprakelijkheid te ontheffen.
  2. Niettegenstaande het eerste lid is een beding, als daar genoemd, geldig mits het betreft: a. een geoorloofd beding omtrent avarij-grosse; b. levende dieren; c. zaken, die feitelijk op het dek worden vervoerd mits deze in het cognossement als deklading zijn opgegeven.

Toelichting

Het vervoer onder cognossement is dwingend geregeld. Dit artikel is de bepaling die dat afdwingt: een beding waarmee de vervoerder of het schip wordt ontheven van aansprakelijkheid voor verlies of beschadiging van de lading die voortkomt uit nalatigheid, schuld of tekortkoming in de wettelijke kernverplichtingen, is nietig. Hetzelfde geldt voor bedingen die die aansprakelijkheid op een andere manier verminderen dan de wet zelf toelaat.

Welke verplichtingen worden beschermd

De bescherming knoopt aan bij een reeks in de wet aangewezen bepalingen, waaronder de zorgplichten van artikel 8:381 BW en regels die elders in dit boek zijn geregeld, zoals in de artikelen 8:399, 8:411, 8:492 en 8:493 BW. Niet al die bepalingen leggen de vervoerder iets op: sommige verplichten juist de afzender, bijvoorbeeld tot het instaan voor de opgegeven merken, aantallen en gewichten, of richten zich op de ontvangende zijde. Waar het om gaat is dat de vervoerder zich niet mag ontheffen van aansprakelijkheid voor verlies of beschadiging die uit het niet naleven van die bepalingen voortvloeit. Verminderen mag alleen op de manieren die de wet zelf noemt, zoals de beperkingen van de schadevergoeding in deze afdeling en de regeling van de artikelen 8:361 tot en met 8:366 BW.

Het verzekeringsbeding

De wet sluit ook een sluiproute af. Een beding dat de uitkering van een verzekering aan de vervoerder laat toekomen, of een beding met dezelfde strekking, wordt aangemerkt als een poging de vervoerder van aansprakelijkheid te ontheffen. Zo'n clausule is dus eveneens nietig. Zonder die regel zou de bescherming langs de weg van de verzekering alsnog kunnen worden uitgehold.

Drie uitzonderingen

Het tweede lid noemt drie gevallen waarin zo'n beding wél geldig is:

  • een geoorloofd beding over avarij-grosse, de gemeenschappelijke omslag van kosten en opofferingen die voor het behoud van schip en lading zijn gemaakt;
  • het vervoer van levende dieren, waarbij de risico's naar hun aard sterk afwijken;
  • zaken die feitelijk aan dek worden vervoerd, mits het cognossement vermeldt dat het om deklading gaat.

De laatste uitzondering is streng: staat de vermelding niet in het document, dan geldt de gewone dwingende regeling, ook al lag de container werkelijk aan dek.

In de praktijk

Wie een cognossement ontvangt, hoeft niet te vrezen dat een clausule op de achterzijde de aansprakelijkheid voor een onzeewaardig schip wegneemt; die clausule is nietig. Bij laden, lossen en stuwen ligt het anders: partijen mogen afspreken dat dat werk niet voor rekening van de vervoerder komt, en dan is er ook geen tekortkoming waarvoor hij zich vrijtekent. Verder moet hij het document nalezen op de vermelding van deklading, want daar geldt een uitzondering. Voor ladingbelanghebbenden en hun verzekeraars zijn dat concrete controlepunten bij ontvangst van het document, en een reden om bij deklading vooraf te bespreken hoe het risico wordt gedekt.

Redactionele toelichting . Geen juridisch advies.

Relevante jurisprudentie

Deze uitspraken bepalen hoe dit artikel wordt toegepast.

  1. Valt deklading onder het cognossementsverdrag?

    Hoge Raad · 2002-09-27 · ECLI:NL:HR:2002:AE3371

    Een cognossement sloot aansprakelijkheid uit voor schade aan lading die aan dek werd vervoerd. Het hof vond dat die uitsluiting niet gold voor schade die tijdens het laden en lossen ontstond, omdat er dan nog geen feitelijk vervoer aan dek was. De Hoge Raad verwerpt die beperking: het tweede lid, onder c, van deze bepaling laat uitsluiting van aansprakelijkheid voor deklading toe, en die vrijheid strekt zich ook uit tot de periode van laden en lossen. Het begrip deklading heeft in deze bepaling geen andere betekenis dan in het cognossementsverdrag, dat deklading gedurende die hele periode aan zijn werking onttrekt.

Uitspraken via rechtspraak.nl. De samenvattingen zijn van de redactie.

← Terug 8:381 · Zorgplicht van de zeevervoerder onder cognossement Verder 8:383 · Wettelijke ontheffingsgronden voor de zeevervoerder →