Boek 8 Artikel 1751 (8:1751 BW)

Verjaring van vorderingen wegens dood of letsel van een reiziger

Een rechtsvordering jegens de vervoerder terzake van aan een reiziger overkomen letsel verjaart door verloop van drie jaren, welke termijn begint met de aanvang van de dag, volgende op de dag van het de reiziger overkomen voorval of ongeval.
Een rechtsvordering jegens de vervoerder terzake van dood van een reiziger verjaart door verloop van drie jaren, welke termijn begint met de aanvang van de dag, volgende op de dag van overlijden van de reiziger, doch welke niet langer loopt dan vijf jaren beginnend met de aanvang van de dag, volgende op de dag van het de reiziger overkomen voorval of ongeval.

Toelichting

Dit artikel bevat de verjaringstermijn voor vorderingen tegen de vervoerder wegens letsel of overlijden van een reiziger. De termijn is met drie jaar aanzienlijk langer dan de termijn van een jaar die voor andere vorderingen uit het personenvervoer geldt. Dat verschil is bewust: letselschade laat zich niet snel overzien.

Bij letsel

Gaat het om aan de reiziger overkomen letsel, dan loopt de termijn van drie jaar vanaf de aanvang van de dag volgend op de dag van het voorval of het ongeval. Er wordt dus aangeknoopt bij de gebeurtenis en niet bij het moment waarop de gevolgen duidelijk worden. Wie langdurig herstelt, moet dat in de gaten houden.

Bij overlijden

Overlijdt de reiziger, dan begint de termijn van drie jaar op de dag na het overlijden. Daaraan is een bovengrens gekoppeld: de termijn loopt niet langer dan vijf jaar vanaf de dag na het voorval of ongeval. Overlijdt iemand pas jaren na het ongeval aan de gevolgen daarvan, dan kan de tijd voor de nabestaanden dus korter zijn dan drie jaar.

Letsel: drie jaar vanaf de dag na het voorval.
Overlijden: drie jaar vanaf de dag na het overlijden.

- Bovengrens bij overlijden: vijf jaar vanaf de dag na het voorval.

Waarom deze opbouw

Bij letsel is direct duidelijk dat er iets is gebeurd, ook al is de omvang nog onbekend. Bij overlijden kan er tijd zitten tussen het ongeval en de dood, en het zou hard zijn om de nabestaanden af te rekenen op een termijn die al liep. Daarom een eigen startpunt, met een bovengrens die voorkomt dat een zaak onbeperkt open blijft staan.

In de praktijk

Een reiziger raakt gewond bij het uitstappen en herstelt moeizaam. Zijn advocaat wacht met dagvaarden tot de medische eindsituatie bekend is en ontdekt dat de drie jaar bijna om zijn. Hij kan de termijn stuiten of, met de wederpartij, verlengen op de wijze die dit boek na het schadeveroorzakende feit toelaat. Daarnaast staat verderop in deze afdeling een vervalregeling die verlangt dat het voorval binnen drie maanden aan de vervoerder wordt gemeld; blijft die melding uit, dan kan het recht al vervallen zijn lang voordat de drie jaar om zijn. De termijn wacht dus niet op medische zekerheid, en de korte kennisgeving evenmin.

Redactionele toelichting . Geen juridisch advies.

Relevante jurisprudentie

Deze uitspraken bepalen hoe dit artikel wordt toegepast.

Wie kan zich op de reizigersregeling beroepen?

Hoge Raad · 2014-07-11 · ECLI:NL:HR:2014:1628

Na een ongeval tijdens een zeilevenement beriep de ingehuurde schipper zich op de verjaringstermijn van twee jaar voor vorderingen tegen een kapitein of schipper. De Hoge Raad oordeelt dat die termijn niet geldt voor een vordering die is gegrond op de wettelijke aansprakelijkheid van de vervoerder, omdat zo'n vordering niet tegen de kapitein of schipper in diens hoedanigheid wordt ingesteld; daarvoor geldt de langere termijn voor vorderingen tegen de vervoerder. Het hof had de vordering daarom niet mogen afwijzen op de grond dat de kortere termijn was verstreken.

Uitspraken via rechtspraak.nl. De samenvattingen zijn van de redactie.

Wettekst