De vervoerder is terzake van door de reiziger aan boord van het vervoermiddel gebrachte zaken, die hij, indien hij hun aard of gesteldheid had gekend, niet aan boord van het vervoermiddel zou hebben toegelaten en waarvoor hij geen bewijs van ontvangst heeft afgegeven, geen enkele schadevergoeding verschuldigd indien de reiziger wist of behoorde te weten dat de vervoerder de zaken niet ten vervoer zou hebben toegelaten; de reiziger is alsdan aansprakelijk voor alle kosten en schaden voor de vervoerder voortvloeiend uit de aanbieding ten vervoer of uit het vervoer zelf.
Boek 8 Artikel 107 (8:107 BW)
Zaken die de reiziger zonder medeweten aan boord brengt
Wettekst
Toelichting
Reizigers in het openbaar vervoer nemen van alles mee. Soms gaat het om zaken die de vervoerder nooit aan boord zou hebben gelaten als hij had geweten wat het was. Dit artikel regelt wat er dan geldt: de vervoerder is voor die zaken geen enkele schadevergoeding verschuldigd, en de reiziger draait op voor de gevolgen.
Wanneer de regel geldt
De wettekst knoopt aan bij drie dingen: de zaak, het optreden van de vervoerder en de kennis van de reiziger.
- De zaak. Het gaat om iets wat de reiziger zelf aan boord heeft gebracht, en waarvan de aard of de gesteldheid zodanig is dat de vervoerder het niet zou hebben toegelaten als hij die had gekend.
- De vervoerder. Hij heeft voor de zaak geen bewijs van ontvangst afgegeven.
- De reiziger. Hij wist dat de vervoerder de zaak niet ten vervoer zou hebben toegelaten, of hij behoorde dat te weten.
Het laatste punt vraagt dus niet dat de reiziger het verbod daadwerkelijk kende: ook wie het behoorde te weten, valt onder de regel.
Geen vergoeding, en meer dan dat
De gevolgen zijn tweeledig. De vervoerder hoeft geen enkele schadevergoeding te betalen voor die zaken. En de reiziger is aansprakelijk voor alle kosten en schade die voor de vervoerder voortvloeien uit het aanbieden ten vervoer of uit het vervoer zelf. Dat kan veel verder gaan dan de waarde van het meegebrachte voorwerp: denk aan schade aan het vervoermiddel, aan de kosten van een ontruiming of aan de gevolgen van uitval van de dienst.
De achtergrond
De vervoerder kan niet alles controleren wat reizigers meenemen. Hij moet ervan kunnen uitgaan dat wat er binnenkomt geen gevaar oplevert voor het vervoermiddel, voor het personeel en voor de andere reizigers. De wet legt de gevolgen daarom bij de reiziger die wist of behoorde te weten dat zijn zaak niet zou worden toegelaten.
Wanneer de vervoerder wél iets aanneemt
Geeft de vervoerder een bewijs van ontvangst af, dan is de situatie anders: hij heeft de zaak dan bewust aangenomen en de regel van dit artikel is niet van toepassing. Datzelfde geldt wanneer de reiziger niet wist en ook niet hoefde te weten dat zijn spullen niet werden toegelaten. In die gevallen gelden de gewone regels over bagage.
In de praktijk
Iemand neemt in een gesloten tas een licht ontvlambare vloeistof mee in een bus of trein, terwijl duidelijk is aangegeven dat dit niet is toegestaan. Ontstaat er brand, dan kan hij voor het verlies van zijn eigen spullen niets vorderen en kan de vervoerder de schade aan het voertuig en de gevolgen van de uitval bij hem neerleggen. Wie twijfelt of iets mag worden meegenomen, kan dat vooraf navragen en de zaak zo nodig laten aannemen tegen een ontvangstbewijs.