Boek 8 Artikel 1718 (8:1718 BW)

Dit artikel wijst het beginmoment aan van de verjaringstermijn wanneer de vordering erop steunt dat iemand een ander had moeten waarschuwen of op de hoogte stellen en dat heeft nagelaten. De termijn begint dan met de aanvang van de dag volgend op de dag waarop die verplichting ontstond.

Niet de ontdekking, maar het ontstaan

Dat is een belangrijke nuance. De klok gaat niet lopen op het moment waarop de benadeelde merkt dat hij niet is ingelicht, en ook niet op het moment waarop de schade zichtbaar wordt. Beslissend is wanneer de plicht om te verwittigen ontstond. Dat maakt de regel voorspelbaar, maar ook streng voor wie pas laat ontdekt dat hij informatie heeft gemist.

• De vordering betreft schadevergoeding wegens het niet verwittigen of op de hoogte stellen.
• Het startpunt is de dag waarop die verplichting ontstond.

- De termijn loopt vanaf de dag daarna, ongeacht wanneer men het merkt.

Waar zulke plichten voorkomen

Het vervoerrecht kent op tal van plaatsen verplichtingen om de wederpartij te informeren: over belemmeringen onderweg, over genomen maatregelen, over de aankomst van de zaken of over feiten die voor de ander van belang zijn. Deze bepaling geeft daarvoor één gezamenlijk startpunt, zodat niet per plicht een eigen regel hoeft te worden gezocht.

Positie binnen de afdeling

De bepaling gaat voor op de algemene regel voor bevrachtingen. Zij verdringt echter niet de artikelen die aan een concreter feit aanknopen, zoals de dag van aflevering of het einde van de overeenkomst. Komen voor dezelfde vordering meerdere aanvangsregels uit deze afdeling in aanmerking, dan hoeft er niet te worden gekozen: de wet laat dan de bepaling gelden die de termijn het laatst doet eindigen. In een dossier is het dus zaak beide sporen na te rekenen: de niet gegeven mededeling zelf en het gevolg dat daaruit voortvloeide. Ook een herhaalde mededeling later maakt het startpunt niet ongedaan.

In de praktijk

Een vervoerder verzuimt te melden dat een zending is opgehouden, waardoor de afzender geen vervangende levering regelt en zijn afnemer misloopt. De termijn voor de vordering wegens dat verzuim begint niet te lopen op de dag waarop de afzender zijn klant kwijtraakte, maar op de dag na het ontstaan van de meldplicht. Wie zoiets constateert, doet er goed aan meteen terug te rekenen naar dat moment. Een verkeerd gekozen startpunt kost hier eenvoudig een halfjaar.