- Elk beding strekkende om de vervoerder te ontheffen van zijn aansprakelijkheid uit hoofde van deze afdeling of om een lagere grens van aansprakelijkheid vast te stellen dan die, welke krachtens deze afdeling is bepaald, is nietig, doch de nietigheid van dit beding heeft niet de nietigheid ten gevolge van de overeenkomst, die onderworpen blijft aan deze titel.
- Deze bepaling laat artikel 1395, tweede lid, onverlet.
Boek 8 Artikel 1398 (8:1398 BW)
Nietigheid van exoneraties bij personenvervoer door de lucht
Wettekst
Toelichting
Dit artikel beschermt de reiziger bij personenvervoer door de lucht tegen kleine lettertjes. Een beding dat de vervoerder van zijn aansprakelijkheid uit deze afdeling ontslaat, of dat een lagere grens stelt dan de wet toelaat, is nietig. Het heeft dus van meet af aan geen werking, ook als de reiziger de voorwaarden heeft aanvaard.
Alleen het beding sneuvelt
De wet zegt er meteen bij dat de nietigheid beperkt blijft tot het beding zelf. De vervoerovereenkomst blijft in stand en blijft onder deze titel vallen. Dat is voor de reiziger van belang: hij verliest zijn contract niet, hij verliest alleen de bepaling die hem tekortdeed. De vervoerder kan zich dus niet aan de titel onttrekken door een ongeldige clausule op te nemen.
- Nietig is het beding dat de aansprakelijkheid uit deze afdeling wegneemt.
- Nietig is ook het beding dat de grens lager legt dan wat krachtens deze afdeling geldt.
- De rest van de overeenkomst blijft gelden en blijft onder deze titel vallen.
Wat wel mag
Het tweede lid maakt een uitzondering voor de afwijkingsruimte uit artikel 8:1395 BW. Daar staat dat partijen mogen afwijken van de bepalingen die via de schakelbepaling van toepassing zijn verklaard op aangegeven bagage. Die vrijheid blijft bestaan. De grens is dus scherp: aan de kernbescherming van de afdeling zelf mag niet worden getornd, aan de doorgeschakelde aanvullende regels wel.
Eenzijdige werking
De bescherming loopt maar één kant op. Een beding dat de vervoerder juist méér aansprakelijk maakt of dat de reiziger een ruimere vergoeding geeft, wordt door dit artikel niet geraakt. De wetgever stelt hier een bodem, geen plafond. Vervoerders die in hun voorwaarden extra dekking beloven, zijn daar dus aan gebonden.
In de praktijk
Een luchtvaartmaatschappij neemt in haar vervoersvoorwaarden op dat zij nooit aansprakelijk is voor letsel dat ontstaat bij het in- en uitstappen. Die clausule is nietig, ook al staat zij duidelijk vermeld en heeft de reiziger bij het boeken op akkoord geklikt. De reiziger kan zich gewoon op de aansprakelijkheidsbepalingen van deze afdeling beroepen, en zijn ticket blijft geldig. Wie voorwaarden opstelt of beoordeelt, moet daarom steeds nagaan of een beperking binnen de ruimte van artikel 8:1395 BW valt of daarbuiten, want alleen in het eerste geval houdt zij stand.
Relevante jurisprudentie
Deze uitspraken bepalen hoe dit artikel wordt toegepast.
-
Wie kan zich op de reizigersregeling beroepen?
Na een ongeval tijdens een zeilevenement beriep de ingehuurde schipper zich op de verjaringstermijn van twee jaar voor vorderingen tegen een kapitein of schipper. De Hoge Raad oordeelt dat die termijn niet geldt voor een vordering die is gegrond op de wettelijke aansprakelijkheid van de vervoerder, omdat zo'n vordering niet tegen de kapitein of schipper in diens hoedanigheid wordt ingesteld; daarvoor geldt de langere termijn voor vorderingen tegen de vervoerder. Het hof had de vordering daarom niet mogen afwijzen op de grond dat de kortere termijn was verstreken.
Uitspraken via rechtspraak.nl. De samenvattingen zijn van de redactie.