Boek 8 Artikel 931 (8:931 BW)

Nadat artikel 8:930 BW heeft bepaald wanneer de laadtijd begint, regelt artikel 8:931 BW wat er binnen die tijd moet gebeuren en hoe de klok verder loopt. Het is het rekenhart van de laad- en losregeling bij goederenvervoer over de binnenwateren, en het bepaalt uiteindelijk of er overliggeld verschuldigd wordt.

Wie binnen de laadtijd moet presteren

De verdeling volgt de rolverdeling van artikel 8:929 BW. Voor zover de vervoerder tot laden verplicht is, moet hij dat binnen de overeengekomen laadtijd doen. Voor zover de afzender moet laden of stuwen, staat hij ervoor in dat dit binnen die tijd gebeurt. Dat instaan is sterker dan een inspanningsverplichting: de afzender kan zich niet zonder meer verschuilen achter een kraanbedrijf of een terminal die hij heeft ingeschakeld.

Overligtijd: bedongen of wettelijk aangevuld

Is er overligtijd afgesproken, dan mag de afzender die na afloop van de laadtijd gebruiken om alsnog te laden en te stuwen. Staat er wel overliggeld in het contract maar geen overligtijd, dan vult het vierde lid dat aan: de overligtijd wordt dan gesteld op vier opeenvolgende dagen, tenzij op de ligplek een ander aantal redelijk of gebruikelijk is. Zo ontstaat er geen gat tussen het einde van de laadtijd en het moment waarop een vergoeding verschuldigd wordt.

• laadtijd: de tijd om te laden zonder extra vergoeding
• overligtijd: extra tijd waarvoor overliggeld verschuldigd is

- daarna: schadevergoeding volgens artikel 8:932 BW

Verkorting en verlenging

Het vijfde lid corrigeert de klok naar twee kanten. Is er eerder begonnen met beladen, of hield de vervoerder het schip op verzoek van de afzender eerder beschikbaar dan het moment waarop de laadtijd volgens artikel 8:930 BW inging, dan wordt de laadtijd met die uren verkort. Was het schip op de dag waarop de laadtijd inging na aanvang van de werktijd nog niet beschikbaar, dan wordt de laadtijd met die uren verlengd.

Het zesde lid voegt daar een verlenging aan toe voor uren waarin niet kan worden geladen of gestuwd door schuld van de vervoerder, of door omstandigheden die in het schip zelf of in het gebruikte scheepsmateriaal liggen. Het risico van een defecte luikenkap of een storing in scheepsapparatuur komt dus niet ten laste van de afzender. Zodra belading en stuwing gereed zijn, stoppen alle genoemde tijden.

In de praktijk

Een verlader heeft een laadtijd van twee dagen en een schip dat door een storing pas halverwege de eerste dag beschikbaar is. Die verloren uren worden bij zijn tijd opgeteld. Begint hij daarentegen al een halve dag eerder met laden omdat het schip er toevallig lag, dan gaan die uren van zijn tijd af. Wie zulke afwijkingen niet bijhoudt, staat achteraf zwak in de discussie over de rekening; een eenvoudig tijdenoverzicht dat beide partijen aftekenen voorkomt het meeste geschil.