- De opdrachtgever is verplicht de verhuizer omtrent de verhuisgoederen alsmede omtrent de behandeling daarvan tijdig al die opgaven te doen, waartoe hij in staat is of behoort te zijn, en waarvan hij weet of behoort te weten, dat zij voor de verhuizer van belang zijn, tenzij hij mag aannemen dat de verhuizer deze gegevens kent.
- De verhuizer is niet gehouden, doch wel gerechtigd, te onderzoeken of de hem gedane opgaven juist en volledig zijn.
Boek 8 Artikel 1191 (8:1191 BW)
Opgaveplicht van de opdrachtgever over de verhuisgoederen
Wettekst
Toelichting
Een verhuizer ziet aan de buitenkant van een doos niet wat erin zit en aan een kast niet hoe die in elkaar zit. Om zijn werk goed te kunnen doen is hij afhankelijk van wat de opdrachtgever hem vertelt. Dit artikel maakt van dat vertellen een verplichting.
Wat opgegeven moet worden
Hij moet de verhuizer op tijd alles laten weten over de spullen en over de manier waarop die behandeld moeten worden, voor zover hij daartoe in staat is of hoort te zijn en voor zover hij begrijpt of hoort te begrijpen dat het voor de verhuizer uitmaakt. Er zit dus zowel een subjectief als een objectief element in: wat hij feitelijk weet telt mee, maar ook wat hij had moeten weten.
De plicht vervalt voor zover hij mag aannemen dat de verhuizer de gegevens al kent. Wie voor de tweede keer met hetzelfde bedrijf verhuist en dezelfde inboedel heeft, hoeft niet alles opnieuw te vertellen.
Waar het in de praktijk over gaat
- Zaken met een bijzondere aard: een aquarium, een piano, chemicaliën uit een hobbyruimte, een kluis.
- Eigenschappen die de behandeling bepalen: een kast die niet gekanteld mag worden, een blad dat alleen staand vervoerd kan worden.
- Omstandigheden ter plaatse die het werk raken, zoals een smalle trap, een niet-werkende lift of een straat waar niet mag worden gestopt.
De verhuizer mag onderzoeken, maar hoeft niet
Het tweede lid geeft de verhuizer het recht te controleren of de opgaven juist en volledig zijn, en zegt er meteen bij dat hij daartoe niet verplicht is. Hij mag dus afgaan op wat hem is verteld. Doet hij wel onderzoek, dan is dat zijn eigen keuze en niet iets waartoe de opdrachtgever hem kan dwingen.
In de praktijk
Een opdrachtgever meldt niet dat er in de schuur een zware brandkast staat en evenmin dat de vloer van de zolder verzwakt is. De verhuizer komt met een te kleine ploeg en de brandkast zakt door de vloer. Dat de verhuizer niet is gaan kijken, helpt de opdrachtgever niet: hij had die informatie moeten geven en de verhuizer was niet gehouden er zelf naar te zoeken. Wie een inventarislijst maakt met de bijzonderheden erbij, voorkomt niet alleen schade maar ook een discussie achteraf.