Boek 8 Artikel 1172 (8:1172 BW)

Een verhuizing is meer dan rijden. Kasten moeten uit elkaar, servies moet in dozen, een bed moet worden gedemonteerd en op het nieuwe adres weer in elkaar. Dit artikel maakt van dat werk een verplichting van de verhuizer, en niet een dienst die hij naar believen aanbiedt.

Waar de plicht op ziet

De verhuizer moet verhuisgoederen die gelet op hun aard of op de wijze van vervoer ingepakt of uit elkaar genomen horen te worden, inpakken dan wel demonteren. Op de bestemming moet hij ze weer uitpakken of in elkaar zetten. De verplichting loopt dus door tot het einde: inpakken zonder uitpakken is geen volledige nakoming.

Wanneer iets ingepakt of gedemonteerd hoort te worden

De wet noemt twee aanknopingspunten: de aard van de zaak en de wijze van vervoer. Bij de aard gaat het om eigenschappen van het voorwerp zelf. Breekbaar serviesgoed hoort in dozen, een marmeren blad hoort beschermd te worden. Bij de wijze van vervoer gaat het om de route en de middelen: een grote kast die niet door het trapgat past hoort uit elkaar, en wat via een verhuislift door een raam naar buiten gaat, vraagt een andere bescherming dan wat in een lift naar beneden wordt gereden.

De verplichting volgt rechtstreeks uit de wet en maakt deel uit van wat de verhuizer op grond van de verhuisovereenkomst moet doen. Dat de wet beide aanknopingspunten naast elkaar noemt, betekent dat één van beide al voldoende is: ook een stevig voorwerp kan door de wijze van vervoer om demontage vragen.

De samenhang met de rest van de afdeling

• Wat de verhuizer op grond van dit artikel ter verpakking of demontage onder zich krijgt, moet hij volgens artikel 8:1173 BW in die staat weer afleveren.
• Aflevering omvat volgens datzelfde artikel het uitpakken of in elkaar zetten; zonder dat is de verhuizing niet voltooid.

- Pakt de opdrachtgever zelf in of laat hij dat door eigen mensen doen, dan kan dat een bijzonder risico opleveren waarop artikel 8:1176 BW doelt. Dat de opdrachtgever een deel van het werk zelf doet, is dus niet uitgesloten; de wet verbindt er gevolgen aan voor de verdeling van het risico.

In de praktijk

Een verhuizer haalt een inboedel op waarin een grote boekenkast en een wandmeubel staan die niet in één stuk door het trappenhuis kunnen. Hij neemt die uit elkaar, verpakt de losse planken en zet het geheel op het nieuwe adres weer op. Doet hij dat niet en probeert hij de kast toch in één keer naar beneden te werken, dan is de schade die daarbij ontstaat niet snel iets waarvoor hij zich kan vrijpleiten. Een schriftelijke vastlegging vooraf van wat er meegaat en wie wat inpakt, maakt achteraf eenvoudiger vast te stellen wie welk deel voor zijn rekening nam.