Boek 8 Artikel 1164 (8:1164 BW)

Bij langere ritten over de weg stapt iedereen onderweg wel eens uit: een pauze bij een wegrestaurant, een sanitaire stop, een tussenstop in een stad. Keert iemand dan niet op tijd terug, dan kan de chauffeur niet eindeloos wachten. Dit artikel geeft de vervoerder de bevoegdheid de overeenkomst als beëindigd te beschouwen.

Wat de bepaling doet

Keert de reiziger na het verlaten van het voertuig niet tijdig terug, dan mag de vervoerder de overeenkomst beschouwen als op dat tijdstip te zijn geëindigd. Het einde valt dus samen met het moment waarop de reiziger er had moeten zijn, en niet met het moment waarop de vervoerder daarover een besluit neemt of dat aan iemand meedeelt.

Een bevoegdheid, geen verplichting

De wet zegt dat de vervoerder de overeenkomst zo kan beschouwen. Hij hoeft dat niet. Wachten mag, alsnog meenemen mag ook. Voor de vervoerder is dit dus een instrument om zijn dienst te kunnen voortzetten, niet een regel die hem tot vertrekken dwingt.

Dat de overeenkomst eindigt, betekent dat de vervoerder niet meer hoeft te vervoeren en dat de reiziger geen recht meer heeft om verderop weer in te stappen. Wat er met de reissom gebeurt, staat niet in dit artikel; daarvoor is bepalend wat partijen zijn overeengekomen.

Wat 'tijdig' betekent

• De vertrektijd die de chauffeur bij de stop heeft aangekondigd is het uitgangspunt.
• Is er niets gezegd, dan telt wat in de gegeven omstandigheden redelijk is; een korte tankstop is iets anders dan een lunchpauze.

- Hoe duidelijker de aankondiging, hoe minder discussie er achteraf over dit moment ontstaat.

In de praktijk

Een touringcar houdt onderweg een pauze van twintig minuten; de chauffeur noemt de vertrektijd en herhaalt die bij het uitstappen. Eén passagier is er een half uur later nog niet en reageert niet op telefoontjes. De vervoerder mag de overeenkomst met die passagier als geëindigd beschouwen en met de rest verder rijden. Voor zijn bagage in het ruim gelden de regels die deze afdeling uit het goederenvervoer overneemt: de vervoerder mag haar voor rekening en gevaar van de rechthebbende bij een derde in een geschikte bewaarplaats opslaan, en haar alleen zelf onder zich houden als de rechter dat op zijn verzoek bepaalt, tenzij partijen iets anders zijn overeengekomen. Voor reizigers is de les eenvoudig: bij een tussenstop is de aangekondigde vertrektijd geen richtlijn maar een grens.