Boek 8 Artikel 529 (8:529 BW)

Verplichte verzekering voor passagiersschepen over zee

De vervoerder die feitelijk geheel of gedeeltelijk passagiers vervoert aan boord van een in Nederland te boek staand schip dat vergunning heeft voor het vervoeren van meer dan twaalf reizigers, is verplicht een verzekering of andere financiële zekerheid, zoals een bankgarantie, in stand te houden ter dekking van de uit deze afdeling voortvloeiende aansprakelijkheid voor schade door dood of letsel van een reiziger. Het minimumbedrag van deze verplichte verzekering of andere financiële zekerheid beloopt ten minste het in artikel 4bis, eerste lid, van het Verdrag genoemde bedrag, behoudens wijziging door de bijzondere amenderingsprocedure voorzien in artikel 23 van het Protocol, per reiziger per incident.
De vervoerder die feitelijk geheel of gedeeltelijk passagiers vervoert aan boord van een in Nederland te boek staand schip dat vergunning heeft voor het vervoeren van meer dan twaalf passagiers, is verplicht een verzekering of andere financiële zekerheid, zoals een bankgarantie, in stand te houden ter dekking van de uit deze afdeling voortvloeiende aansprakelijkheid voor schade door dood of letsel van een reiziger ten gevolge van een van de risico’s die zijn genoemd in punt 2.2 van de IMO richtsnoeren. Het minimumbedrag van deze verplichte verzekering of andere financiële zekerheid beloopt ten minste het laagste van de volgende bedragen: – 250 000 rekeneenheden per passagier, per afzonderlijk incident, of – 340 miljoen rekeneenheden in totaal per schip, per afzonderlijk incident.
De vervoerder die feitelijk geheel of gedeeltelijk passagiers vervoert aan boord van een schip dat vergunning heeft voor het vervoeren van meer dan twaalf reizigers en dat te boek staat buiten Nederland of een andere vlag voert dan de vlag van het Koninkrijk op grond van voor Nederland geldende rechtsregels, is verplicht om, indien het schip een haven of laad- of losplaats in Nederland aanloopt of verlaat, of een Nederlands binnenwater bevaart, een verzekering of andere financiële zekerheid, zoals een bankgarantie, in stand te houden ter dekking van de uit deze afdeling voortvloeiende aansprakelijkheid voor schade door dood of letsel van een reiziger. Het minimumbedrag van deze verplichte verzekering of andere financiële zekerheid beloopt ten minste het in artikel 4bis, eerste lid, van het Verdrag genoemde bedrag, behoudens wijziging door de bijzondere amenderingsprocedure voorzien in artikel 23 van het Protocol, per reiziger per incident.
De vervoerder die feitelijk geheel of gedeeltelijk passagiers vervoert aan boord van een schip dat vergunning heeft voor het vervoeren van meer dan twaalf passagiers en dat te boek staat buiten Nederland of een andere vlag voert dan de vlag van het Koninkrijk op grond van voor Nederland geldende rechtsregels, is verplicht om, indien het schip een haven of laad- of losplaats in Nederland aanloopt of verlaat, of een Nederlands binnenwater bevaart, een verzekering of andere financiële zekerheid, zoals een bankgarantie, in stand te houden ter dekking van de uit deze afdeling voortvloeiende aansprakelijkheid voor schade door dood of letsel van een reiziger ten gevolge van een van de risico’s die zijn genoemd in punt 2.2 van de IMO richtsnoeren. Het minimumbedrag van deze verplichte verzekering of andere financiële zekerheid beloopt ten minste het laagste van de volgende bedragen: – 250 000 rekeneenheden per passagier, per afzonderlijk incident, of – 340 miljoen rekeneenheden in totaal per schip, per afzonderlijk incident.

Toelichting

Een aanspraak op schadevergoeding is pas iets waard als er verhaal is. Dit artikel verplicht daarom vervoerders van passagiersschepen om dekking aan te houden voor hun aansprakelijkheid bij dood of letsel van reizigers.

Wie de plicht heeft

De verplichting rust op degene die het passagiersvervoer werkelijk uitvoert, geheel of voor een deel, met een schip dat volgens zijn vergunning meer dan twaalf reizigers mag meenemen. Kleine vaartuigen vallen er dus buiten. De plicht knoopt aan bij het feitelijke vervoer: het is de exploitant die de zekerheid moet aanhouden, niet alleen de partij die het ticket verkocht.

Nederlandse en buitenlandse schepen

Voor schepen die in Nederland te boek staan geldt de verplichting zonder meer. Voor schepen die elders te boek staan of een andere vlag voeren, geldt zij zodra dat schip in Nederland een haven of een laad- of losplaats binnenvaart of verlaat, en ook wanneer het op de Nederlandse binnenwateren vaart. Zo wordt voorkomen dat passagiers op verbindingen met Nederland onbeschermd blijven.

Twee soorten dekking

De wet onderscheidt twee lagen. De eerste dekt de aansprakelijkheid uit deze afdeling voor dood of letsel van een reiziger; het minimum daarvan is gekoppeld aan het bedrag dat het Verdrag van Athene daarvoor noemt, per reiziger per incident. De tweede ziet op schade door de bijzondere risico's die in de richtsnoeren van de Internationale Maritieme Organisatie zijn benoemd; daarvoor gelden twee plafonds naast elkaar, één per passagier per incident en één per schip per incident, waarbij het laagste bedrag de ondergrens van de dekking bepaalt.

Verzekering of iets anders

De wet schrijft niet voor dat het om een verzekering moet gaan. Ook een andere financiële zekerheid volstaat, zoals een bankgarantie. Wat telt is dat er daadwerkelijk verhaal mogelijk is. De eisen waaraan zo'n overeenkomst moet voldoen, staan in artikel 8:529a BW, en het bewijs daarvan wordt geleverd met een certificaat.

In de praktijk

Voor reders van veerboten en cruiseschepen die de zee bevaren is dit in de praktijk een vergunningsvoorwaarde: zonder geldig certificaat komt een schip een haven niet in. Voor reizigers betekent het dat er bij een ernstig ongeval vrijwel altijd een verzekeraar of garant achter de vervoerder staat, bij wie zij zich onder voorwaarden rechtstreeks kunnen melden. Omdat de bedragen in rekeneenheden zijn uitgedrukt en langs een bijzondere procedure kunnen wijzigen, moet steeds de op dat moment geldende hoogte worden vastgesteld.

Redactionele toelichting . Geen juridisch advies.

Wettekst