Boek 8 Artikel 504e (8:504e BW)

Een reiziger die met de grenzen van de vervoerdersaansprakelijkheid te maken krijgt, zou kunnen proberen de mensen aan te spreken die de fout maakten: een bemanningslid, een agent of een ingeschakelde hulppersoon. Dit artikel voorkomt dat die omweg tot een ander resultaat leidt.

Wie zich kan beroepen

Het gaat om de ondergeschikte, de vertegenwoordiger of de lasthebber van de vervoerder of van de feitelijke vervoerder. Wordt tegen zo iemand een vordering ingesteld tot vergoeding van schade waarop deze afdeling van toepassing is, dan kan hij zich beroepen op de verweren en de aansprakelijkheidsgrenzen die de vervoerder of de feitelijke vervoerder aan deze afdeling ontleent. Beslissend is dat het gaat om schade waarop de afdeling van toepassing is; staat dat vast, dan geldt voor hem dezelfde begrenzing als voor de vervoerder.

De voorwaarde

Er is één eis: de aangesproken persoon moet bewijzen dat hij in de uitoefening van zijn functie heeft gehandeld. De bewijslast ligt dus bij hem, niet bij de reiziger. De wet omschrijft niet nader wanneer een gedraging binnen de uitoefening van de functie valt; dat hangt af van de omstandigheden van het geval, zoals de taken die de betrokkene had en het verband tussen die taken en het voorval. Slaagt hij niet in dat bewijs, dan geldt de bescherming van dit artikel niet en wordt zijn aansprakelijkheid naar de gewone regels beoordeeld.

Wanneer de bescherming vervalt

De bescherming is niet onvoorwaardelijk. Handelde de betrokkene zelf met het opzet schade te veroorzaken, of roekeloos en met de wetenschap dat zulke schade waarschijnlijk zou volgen, dan kan hij zich niet op de grenzen beroepen. Dat volgt uit de bepaling over doorbreking. Ook geldt dat het totaal dat van de vervoerder en van deze persoon samen kan worden verkregen de grenzen niet te boven gaat.

Waarom dit nodig is

De bepaling voorkomt dat de beperkingen van de afdeling worden omzeild door niet de vervoerder, maar diens personeel of hulppersonen aan te spreken. Zonder deze regel zou het verschil vaak alsnog bij de vervoerder terechtkomen, bijvoorbeeld wanneer hij zijn medewerkers schadeloos stelt.

In de praktijk

Een passagier die na een val een bemanningslid persoonlijk aansprakelijk stelt, zal merken dat die zich op dezelfde grenzen en verweren beroept als de rederij, zolang hij aantoont dat zijn handelen binnen de uitoefening van zijn functie viel. De vordering levert dan niets extra's op. Voor de reiziger is het effectiever om zijn energie te steken in de vraag of het voorval een scheepvaartincident was en wat de vervoerder wist over het gebrek dat de val veroorzaakte.