Deze afdeling is niet van toepassing op vorderingen voor schade voortvloeiend uit een nucleair ongeval indien de exploitant van een nucleaire installatie aansprakelijk is voor dergelijke schade: a. krachtens het Verdrag van Parijs van 29 juli 1960 inzake wettelijke aansprakelijkheid op het gebied van de kernenergie (Trb. 1961, 27), zoals dit Verdrag is gewijzigd bij het op 28 januari 1964 te Parijs gesloten Aanvullend Protocol bij dit Verdrag (Trb. 1964, 178); of b. krachtens een andere regeling betreffende de aansprakelijkheid voor dergelijke schade, op voorwaarde dat die regeling ten opzichte van de personen die dergelijke schade kunnen ondergaan, tenminste even gunstig is als het onder a genoemde Verdrag.
Boek 8 Artikel 500b (8:500b BW)
Uitsluiting van nucleaire schade bij personenvervoer over zee
Wettekst
Toelichting
Voor schade door kernenergie bestaat een eigen internationaal aansprakelijkheidsstelsel. Dat stelsel kanaliseert de aansprakelijkheid naar de exploitant van de nucleaire installatie, met eigen bedragen en een eigen financiële zekerheid. Dit artikel voorkomt dat het vervoerrecht daar doorheen loopt.
Wanneer de afdeling wijkt
De regeling voor personenvervoer over zee is niet van toepassing op vorderingen wegens schade uit een nucleair ongeval, wanneer de exploitant van een nucleaire installatie voor die schade aansprakelijk is. Dat kan op twee grondslagen berusten: het Verdrag van Parijs over wettelijke aansprakelijkheid op het gebied van de kernenergie, zoals aangevuld bij een later protocol, of een andere regeling die voor de mogelijke slachtoffers ten minste even gunstig is.
De gelijkwaardigheidstoets
Die tweede grondslag is bewust ruim geformuleerd, maar met een ondergrens. De alternatieve regeling moet voor de personen die schade kunnen lijden minstens even gunstig zijn als het verdrag. Zo wordt voorkomen dat een slachtoffer erop achteruitgaat doordat het vervoerrecht opzij wordt gezet ten gunste van een zwakkere regeling.
Waarom kanalisatie
Nucleaire aansprakelijkheid is bewust bij één partij gelegd: de exploitant van de installatie. Die moet daarvoor financiële zekerheid stellen. Zou daarnaast ook de vervoerder kunnen worden aangesproken, dan zou de verzekerbaarheid van vervoer onder druk komen te staan en zou het slachtoffer met twee stelsels tegelijk te maken krijgen.
Wat er wel blijft gelden
Buiten dit specifieke geval verandert er niets. Gaat het niet om een nucleair ongeval, of is de exploitant daarvoor niet aansprakelijk, dan gelden de gewone regels van deze afdeling onverkort. De uitsluiting is dus smal en werkt alleen zolang het andere stelsel daadwerkelijk dekking biedt.
In de praktijk
De bepaling zal zelden aan de orde komen, maar zij is van belang voor vervoer in de nabijheid van nucleaire installaties of van nucleair materiaal. Voor een gedupeerde reiziger betekent zij dat hij zijn vordering moet richten tot de exploitant en niet tot de rederij. Voor rederijen en hun verzekeraars is zij de bevestiging dat dit risico buiten hun aansprakelijkheidsregime valt.