In zaken betreffende onroerende zaken is mede bevoegd de rechter binnen wiens rechtsgebied de zaak of het grootste gedeelte daarvan is gelegen. In zaken betreffende huur van woonruimte of huur van bedrijfsruimte in de zin van artikel 290 van Boek 7 van het Burgerlijk Wetboek is echter uitsluitend bevoegd de rechter binnen wiens rechtsgebied het gehuurde of het grootste gedeelte daarvan is gelegen.
Artikel 103 Rv: De bevoegde rechter bij onroerende zaken en huur
De bevoegde rechter bij onroerende zaken en huur
Wettekst
Toelichting
Gaat een geschil over grond of over een gebouw, dan mag u naar de rechter in het gebied waar dat gebouw of die grond ligt. Bij huurzaken gaat de wet een stap verder: daar is die rechter de enige die de zaak mag doen. Dit artikel bevat dus twee regels met een verschillende hardheid.
Onroerende zaken in het algemeen
Voor zaken die een onroerende zaak betreffen is mede bevoegd de rechter binnen wiens rechtsgebied de zaak ligt, of waar het grootste deel ervan ligt. Denk aan een geschil over erfdienstbaarheden, over een erfgrens, over de levering van een perceel of over gebreken aan een pand. Het woord "mede" betekent dat het een keuzemogelijkheid is: de rechter van de woonplaats van de gedaagde blijft daarnaast bevoegd.
De toevoeging over het grootste gedeelte lost een praktisch probleem op. Ligt een perceel of een gebouw over de grens van twee rechtsgebieden, dan wijst de wet één rechter aan en hoeft daarover geen strijd te ontstaan.
Huur: geen keuze
Bij huur van woonruimte en bij huur van bedrijfsruimte in de zin van het Burgerlijk Wetboek — de winkels, horeca en andere voor publiek toegankelijke ruimten die daar een eigen beschermde regeling hebben — is uitsluitend de rechter van de ligging van het gehuurde bevoegd. Hier valt niets te kiezen: een dagvaarding bij een andere rechter hoort daar niet thuis en zal worden verwezen.
Achter die keuze zit bescherming. Huurzaken raken de plek waar iemand woont of zijn bedrijf voert. Die procedure hoort thuis bij de plaatselijke kantonrechter, dicht bij het gehuurde, met korte lijnen en een rechter die de plaatselijke situatie kent. Dat een verhuurder elders is gevestigd of een landelijk opererend bedrijf is, doet daar niet aan af.
Een voorbeeld. Een landelijke woningcorporatie met een hoofdkantoor in het westen wil een huurder in Assen dagvaarden wegens huurachterstand en ontruiming vorderen. De zaak moet worden aangebracht bij de rechter in het gebied waar de woning staat. De huurder hoeft dus niet naar het westen te reizen, en hij mag daar in persoon procederen omdat huurzaken kantonzaken zijn.
Waar u op moet letten
- Bepaal eerst het onderwerp: gaat het echt over het gehuurde of over iets wat er los van staat, zoals een geldlening tussen dezelfde partijen? Dat bepaalt of de dwingende huurregel geldt.
- Controleer het soort ruimte: woonruimte, bedrijfsruimte met een beschermde status, of overige ruimte. Alleen de eerste twee vallen onder de uitsluitende regel.
- Een beding in het contract dat een andere rechtbank aanwijst, kan aan een uitsluitende bevoegdheid niet afdoen.
In de praktijk
Voor huurders is dit een van de nuttigste bepalingen van de bevoegdheidsregeling: hun zaak blijft in de buurt. Voor verhuurders is het een kwestie van goed adresseren; een dagvaarding bij de verkeerde rechtbank kost tijd die bij een oplopende achterstand of een dringend ontruimingsbelang niet altijd voorhanden is.