Artikel 334 Rechtsvordering (334 Rv)

Wie duidelijk maakt zich bij een vonnis neer te leggen, kan daar later niet zomaar op terugkomen. Artikel 334 Rv zegt het kort: de partij die in een vonnis heeft berust, is niet meer ontvankelijk in hoger beroep. De termijn kan dan nog lopen; dat helpt u niet meer. Berusting is dus een zelfstandige reden waarom een appel strandt, los van de vraag of het op tijd is ingesteld. Wel moet de wederpartij zich erop beroepen: de rechter neemt berusting niet uit zichzelf aan, en partijen kunnen samen afspreken dat het hoger beroep ondanks de berusting toch wordt behandeld.

Wat berusting is

Berusting is meer dan stilzitten. Het is het te kennen geven dat u de uitspraak aanvaardt en er geen rechtsmiddel tegen zult instellen. Dat kan met zoveel woorden, bijvoorbeeld in een brief of e-mail aan de wederpartij, maar het kan ook blijken uit gedrag. Volgens vaste rechtspraak van de Hoge Raad moet het gaan om gedrag waaruit ondubbelzinnig volgt dat u zich bij de uitspraak neerlegt; twijfelgevallen tellen niet als berusting.

Wat níet meteen berusting is

Voldoen aan een vonnis is op zichzelf geen berusting. Wie betaalt omdat het vonnis uitvoerbaar bij voorraad is verklaard en de deurwaarder anders beslag legt, aanvaardt de uitspraak niet, maar voorkomt schade. Datzelfde geldt voor het nakomen van een veroordeling onder protest of onder voorbehoud van rechten. Ook onderhandelen over een regeling is nog geen berusting, zolang u niet zegt af te zien van hoger beroep.

Een voorbeeld. Een gedaagde wordt veroordeeld tot betaling en schrijft de wederpartij: 'jullie hebben gelijk, ik maak het bedrag over en dan is de kwestie afgedaan'. Twee maanden later bedenkt hij zich en stelt hoger beroep in. Dat loopt vast op artikel 334 Rv: uit zijn bericht volgt ondubbelzinnig dat hij het vonnis aanvaardde.

Gedeeltelijke berusting

Een vonnis kan uit meer beslissingen bestaan. U kunt zich neerleggen bij het ene onderdeel en het andere aanvechten, mits u dat duidelijk maakt en de onderdelen zich laten scheiden. Wie zegt dat 'de zaak wat hem betreft klaar is', kan zich later moeilijk beroepen op een beperkte bedoeling.

In de praktijk

Verklaringen en berichten aan de wederpartij in de periode na een vonnis kunnen later worden overgelegd als aanwijzing voor berusting. Of een uitlating die strekking heeft, hangt af van wat er precies is gezegd of geschreven.