Artikel 106 Rv: De bevoegde rechter bij faillissement, surseance en schuldsanering

Wanneer iemand failliet is verklaard, surseance van betaling heeft gekregen of in de schuldsanering zit, loopt er een insolventieprocedure bij een bepaalde rechtbank. Dit artikel zorgt ervoor dat zaken die de toepassing van die wettelijke regelingen betreffen, ook bij díe rechtbank kunnen worden aangebracht.

Welke rechtbank dat is

Bevoegd is de rechtbank waaruit de rechter-commissaris is benoemd. De rechter-commissaris is de rechter die toezicht houdt op de afwikkeling: hij houdt toezicht op de curator of de bewindvoerder, geeft toestemming voor bepaalde handelingen en beslist over een aantal geschillen die tijdens de afwikkeling opkomen. Is bij een surseance van betaling geen rechter-commissaris benoemd, dan is de rechtbank bevoegd die over het verzoek om die surseance heeft geoordeeld.

Om welke zaken het gaat

Het moet gaan om zaken die de toepassing van de wettelijke bepalingen over faillissement, surseance en de schuldsaneringsregeling voor natuurlijke personen betreffen. Denk aan een geschil over de vraag welke gevolgen de Faillissementswet verbindt aan een huurovereenkomst die de gefailleerde had gesloten, of aan een geschil over de afwikkeling van een overeenkomst die bij de faillietverklaring nog niet was uitgevoerd.

Een gewone vordering die niets met de toepassing van de insolventiewetgeving te maken heeft, valt er niet onder. Ook dan geldt overigens dat de gevolgen van het faillissement voor de procedure zelf zijn geregeld in de Faillissementswet.

Een voorbeeld. Een leverancier heeft kort voor het faillissement nog een partij goederen geleverd en meent daarop een eigendomsvoorbehoud te hebben. De curator denkt daar anders over. Dat geschil kan worden aangebracht bij de rechtbank waar de insolventie loopt, ook al is de leverancier elders gevestigd.

Het gevolg van de regel

Wie een zaak heeft die onder dit artikel valt, heeft een keuze. Hij kan haar aanbrengen bij een rechtbank die volgens de algemene regels over relatieve bevoegdheid bevoegd is, of bij de rechtbank waaruit de rechter-commissaris is benoemd. Die algemene regels blijven dus gewoon van toepassing. Geschillen die met dezelfde insolventie samenhangen, kunnen op deze manier bij één rechtbank samenkomen; daar liggen ook de stukken van de afwikkeling, zoals de openbare verslagen van de curator.

In de praktijk

Bij een failliete wederpartij loopt het indienen van een vordering ter verificatie via de curator; dat is een andere weg dan een procedure bij de rechter. Komt het tot een procedure, dan zijn twee vragen van belang: welke rechtbank de insolventie behandelt, en of het geschil de toepassing van de insolventiewetgeving betreft. Het antwoord op die twee vragen bepaalt of de insolventierechtbank voor uw zaak tot de bevoegde gerechten behoort.