Het beroep in cassatie staat niet open voor hem, die in de uitspraak heeft berust.
←
Terug 399 · Geen cassatie zolang dezelfde rechter het gebrek kan herstellen
Verder 401a · Cassatie tegen tussenuitspraken
→
Artikel 400 Rechtsvordering (400 Rv)
Berusting in de uitspraak sluit cassatie uit
Wettekst
Toelichting
Wie duidelijk heeft laten weten zich bij een uitspraak neer te leggen, kan er daarna niet alsnog tegen opkomen. Dat is de kern van artikel 400 Rv: het beroep in cassatie staat niet open voor wie in de uitspraak heeft berust.
Wanneer is er sprake van berusting
Berusting is meer dan stilzitten of niet meteen reageren. Vereist is dat u ondubbelzinnig laat blijken de uitspraak te aanvaarden en dus af te zien van een rechtsmiddel. Dat kan uitdrukkelijk, bijvoorbeeld in een brief of e-mail aan de wederpartij, maar ook door gedrag dat redelijkerwijs niet anders kan worden opgevat.
Berusting kan gedeeltelijk zijn
Een uitspraak bevat vaak meer beslissingen. U kunt zich neerleggen bij het ene onderdeel en het andere aanvechten. Bent u het bijvoorbeeld eens met de veroordeling tot betaling van de hoofdsom maar niet met de kostenveroordeling, dan sluit de aanvaarding van het eerste niet uit dat u over het tweede klaagt.
Redactionele toelichting .
Geen juridisch advies.
Relevante jurisprudentie
Deze uitspraken bepalen hoe dit artikel wordt toegepast.
-
Wanneer heeft iemand in de uitspraak berust?
De vraag was wanneer een partij geacht moet worden te hebben berust, dat wil zeggen afstand te hebben gedaan van haar recht om een rechtsmiddel in te stellen. De Hoge Raad omschrijft berusting als het aan de wederpartij kenbaar maken van de wil zich bij de uitspraak neer te leggen, hetzij door een verklaring, hetzij door een houding waaruit dat ondubbelzinnig blijkt. De rechter toetst dat niet uit zichzelf: de wederpartij moet zich op de berusting beroepen, en dan moet de rechter het beroep niet-ontvankelijk verklaren.
-
Nakomen van een uitspraak is nog geen berusting
De Hoge Raad formuleert de maatstaf voor berusting en past die toe. Dat een partij op uitnodiging van de wederpartij heeft gedaan wat een uitvoerbaar bij voorraad verklaarde uitspraak van haar verlangde, rechtvaardigt niet zonder meer de conclusie dat zij zich bij die uitspraak heeft neergelegd. In dit geval werd toch berusting aangenomen, omdat de partij zonder enig voorbehoud had ingestemd met een bredere regeling die ook een niet in de procedure betrokken goed verdeelde en waarin partijen elkaar over en weer kwijting gaven.
-
Berusting en een wending in de rechtspraak
Een partij die had berust, betoogde dat een rechtsontwikkeling binnen de cassatietermijn meebrengt dat van berusting in de zin van art. 400 Rv geen sprake is als alsnog wordt besloten cassatie in te stellen. De Hoge Raad komt aan die vraag niet toe: het arrest waarop de partij zich beriep formuleert geen nieuwe regel en houdt geen koerswijziging in, zodat van de bedoelde rechtsontwikkeling geen sprake is.
-
Berusting bij een beschikking: waarin wordt berust?
In een verzoekprocedure werd aangevoerd dat de verzoeker had berust doordat hij eerder had verklaard geen aanspraken meer te maken. De Hoge Raad verwerpt dat: in een brief uit 2004 kan geen berusting liggen in de pas in 2007 gegeven, bestreden beschikking, zodat van niet-ontvankelijkheid op grond van art. 426 lid 4 in verbinding met art. 400 Rv geen sprake kan zijn. Berusting moet dus betrekking hebben op de uitspraak waartegen het rechtsmiddel wordt ingesteld.
Uitspraken via rechtspraak.nl. De samenvattingen zijn van de redactie.