- Procedures tussen degene of degenen tegen wie de collectieve vordering ingevolge deze titel zich richt, en een persoon tot bescherming van wier belangen de procedure over de collectieve vordering wordt gevoerd en die zich overeenkomstig artikel 1018f aan de behartiging van hun belangen in de procedure en de uitspraak heeft bevrijd, kunnen op verzoek van de meest gerede partij worden geschorst indien de procedure betrekking heeft op gelijksoortige feitelijke en rechtsvragen voor dezelfde gebeurtenis of gebeurtenissen, ook indien reeds de dag is bepaald waarop het vonnis, het arrest of de beschikking zal worden uitgesproken.
- Het geschorste geding wordt overeenkomstig artikel 227, eerste lid, hervat: a. indien de schorsing langer dan een jaar heeft geduurd en de meest gerede partij om opheffing van de schorsing heeft verzocht; b. indien in de procedure over de collectieve vordering een uitspraak is gedaan en deze onherroepelijk is geworden.
Artikel 1018m Rv: Schorsing van de eigen procedure van wie zich heeft afgemeld
Schorsing van de eigen procedure van wie zich heeft afgemeld
Wettekst
Toelichting
Wie zich aan een collectieve vordering onttrekt, houdt zijn eigen vordering en kan die zelf tegen dezelfde partij instellen. Dat betekent niet dat zijn zaak altijd meteen doorloopt. Gaat het over dezelfde gebeurtenis en over gelijksoortige feitelijke en rechtsvragen, dan kan zijn procedure op verzoek worden geschorst totdat er in de collectieve zaak duidelijkheid is.
Wanneer schorsing mogelijk is
Er moet aan drie dingen zijn voldaan. De individuele zaak loopt tussen de gedupeerde en de partij tegen wie de collectieve vordering zich richt. De gedupeerde behoorde tot de groep en heeft zich daaruit teruggetrokken. En de vragen die zijn zaak oproept, lijken op de vragen die in de collectieve zaak spelen. Is dat zo, dan kan de meest gerede partij — dat kan de gedaagde zijn, maar ook de gedupeerde zelf — om schorsing vragen. Dat kan zelfs nog als de dag voor de uitspraak al is bepaald, of het nu om een vonnis, een arrest of een beschikking gaat.
Waarom dit is geregeld
Het zou vreemd zijn als over dezelfde vraag tegelijk twee rechters buigen, met de kans op tegenstrijdige uitkomsten. Bovendien scheelt het werk: wat in de collectieve zaak wordt uitgezocht over de toedracht en de aansprakelijkheid, hoeft in de individuele zaak niet nog eens helemaal te worden overgedaan. De schorsing is dus geen straf voor wie afhaakte, maar ordening.
Anders dan bij de schorsing rond een collectieve schikking gebeurt dit niet vanzelf. Er is een verzoek voor nodig, en de rechter beslist.
Wanneer de zaak weer verdergaat
- Na een jaar. Heeft de schorsing langer dan een jaar geduurd en vraagt de meest gerede partij om opheffing, dan wordt het geding hervat.
- Na de uitspraak. Is in de collectieve zaak uitspraak gedaan en is die onherroepelijk geworden, dan gaat de individuele zaak eveneens verder.
De hervatting verloopt langs de gewone weg die dit wetboek daarvoor kent in artikel 227 Rv, eerste lid. De zaak begint dus niet opnieuw, maar pakt de draad op waar die is blijven liggen.
Een voorbeeld
Een ondernemer heeft zich afgemeld bij een collectieve vordering over een gebrekkig softwarepakket, omdat zijn schade veel hoger is dan het gemiddelde. Hij dagvaardt zelf. De leverancier vraagt schorsing, omdat in de collectieve zaak dezelfde vraag speelt of het pakket gebrekkig was. De rechter schorst. Duurt de collectieve zaak lang, dan kan de ondernemer na een jaar om opheffing van de schorsing vragen en zijn eigen zaak weer op gang brengen.
In de praktijk
Reken er dus op dat afmelden niet altijd betekent dat u sneller klaar bent. Wat het u wel oplevert, is een eigen zaak waarin uw persoonlijke schade centraal staat en waarin u niet aan een categorie-indeling vastzit. Houd de termijn van een jaar in de gaten: die geeft u een handvat om de zaak weer in beweging te krijgen.