- De rechter houdt de zaak aan zolang de eiser het griffierecht niet heeft voldaan en de termijn genoemd in artikel 3, derde lid, van de Wet griffierechten burgerlijke zaken nog loopt.
- Indien de eiser het griffierecht niet tijdig heeft voldaan, ontslaat de rechter de gedaagde van de instantie, met veroordeling van de eiser in de kosten. Voordat de rechter hiertoe overgaat, stelt hij eiser in de gelegenheid zich uit te laten over het niet tijdig voldoen van het verschuldigde griffierecht.
- De rechter laat het eerste en tweede lid, eerste volzin, geheel of ten dele buiten toepassing, indien hij van oordeel is dat de toepassing van die bepaling, gelet op het belang van één of meer van de partijen bij toegang tot de rechter, zal leiden tot een onbillijkheid van overwegende aard.
- Tegen beslissingen ingevolge het tweede en derde lid staat geen hogere voorziening open.
Artikel 127a Rv: Het griffierecht van de eiser en de gevolgen van niet betalen
Het griffierecht van de eiser en de gevolgen van niet betalen
Wettekst
Toelichting
Wie een procedure begint, betaalt griffierecht: de bijdrage aan de kosten van de rechtspraak. Dit artikel regelt wat er gebeurt zolang dat bedrag nog niet binnen is, en wat er volgt als de eiser het helemaal niet betaalt.
Eerst aanhouden
Zolang de eiser het griffierecht niet heeft voldaan en de betalingstermijn uit de Wet griffierechten burgerlijke zaken nog loopt, houdt de rechter de zaak aan. Er gebeurt dus niets inhoudelijks; de zaak blijft staan tot duidelijk is of er wordt betaald. De gedaagde hoeft in die periode geen verweer te voeren.
Daarna ontslag van instantie
Is het griffierecht niet op tijd betaald, dan ontslaat de rechter de gedaagde van de instantie en veroordeelt hij de eiser in de kosten. De procedure eindigt daarmee zonder inhoudelijk oordeel. Voordat de rechter zover gaat, stelt hij de eiser wel in de gelegenheid zich uit te laten over het niet tijdig betalen. Er is dus altijd een moment om uit te leggen wat er is misgegaan.
Dat gesprek is niet vrijblijvend bedoeld. Een betaling die door een bankstoring een dag te laat kwam, ligt anders dan een eiser die de rekening simpelweg niet voldoet.
De ontsnappingsclausule
Oordeelt de rechter dat toepassing van deze regels, gelet op het belang van een of meer partijen bij toegang tot de rechter, tot een onbillijkheid van overwegende aard leidt, dan laat hij ze geheel of gedeeltelijk buiten toepassing. Hij heeft daarin geen keuze: alleen dat oordeel over de onbillijkheid is aan hem, en de lat ligt hoog. Die uitweg bestaat niet voor niets: wie een geschil door de rechter beoordeeld wil krijgen, hoort daarin niet te stranden op een betalingsprobleem waarvoor goede redenen bestaan. Wie zich hierop wil beroepen, moet concreet zijn: wat was de reden, wat is het belang bij behandeling van de zaak, en waarom is het onbillijk om de zaak nu te beëindigen.
Een voorbeeld. Een particulier met een laag inkomen start een procedure, vraagt een toevoeging aan en gaat ervan uit dat het lage tarief geldt. Door vertraging bij de aanvraag komt de betaling te laat. Hij kan dat toelichten en de rechter kan de sanctie achterwege laten als beëindiging van de zaak in zijn geval te ver zou gaan.
Geen hoger beroep
Tegen de beslissingen op grond van het tweede en het derde lid staat geen hogere voorziening open. U kunt dus niet apart opkomen tegen het ontslag van instantie wegens niet betaald griffierecht of tegen de weigering om de hardheidsregel toe te passen.
In de praktijk
- Betaal meteen: zet het griffierecht klaar zodra de zaak wordt aangebracht en wacht niet tot het einde van de termijn.
- Werkt u met een advocaat, spreek dan duidelijk af wie betaalt en wanneer; de nota van de rechtbank gaat langs het kantoor.
- Hebt u recht op het lage tarief, lever de toevoeging of de verklaring van de raad voor rechtsbijstand op tijd aan.
- Voor de gedaagde: blijft de zaak stilliggen, informeer dan bij de griffie; mogelijk loopt de betalingstermijn van de eiser nog.
Relevante jurisprudentie
Deze uitspraken bepalen hoe dit artikel wordt toegepast.
-
Geen rechtsmiddel voor de gedaagde
De appellant had het griffierecht een dag te laat betaald, maar het hof liet de sanctie buiten toepassing met een beroep op de hardheidsclausule. De Hoge Raad oordeelde dat de sanctie van het tweede lid — ontslag van de gedaagde van de instantie — uitsluitend is gegeven om tijdige betaling van het griffierecht af te dwingen en niet strekt tot bescherming van enig recht of belang van de gedaagde. Die komt daarom geen rechtsmiddel toe tegen de beslissing daarover, ook niet met een beroep op een doorbrekingsgrond.
-
Wanneer is cassatie toch mogelijk?
Het hof had het beroep op de hardheidsclausule verworpen en de wederpartij van de instantie ontslagen. De Hoge Raad overwoog dat tegen beslissingen op grond van het tweede en derde lid geen hogere voorziening openstaat, maar dat cassatieberoep toch ontvankelijk is als wordt aangevoerd dat de rechter buiten het toepassingsgebied van die leden is getreden, ze ten onrechte buiten toepassing heeft gelaten, of bij de behandeling een zo fundamenteel rechtsbeginsel heeft veronachtzaamd dat van een eerlijke en onpartijdige behandeling geen sprake kan zijn.
-
Te laat griffierecht na anticipatie
De geïntimeerde had geanticipeerd; de appellant betaalde het griffierecht in hoger beroep te laat, waarna het hof de wederpartij van de instantie ontsloeg. De Hoge Raad herhaalde dat het vierde lid hogere voorziening uitsluit en dat alleen de genoemde doorbrekingsgronden toegang tot cassatie geven, en betrok in die toets ook de rolbeslissingen die aan het arrest voorafgingen.
-
Verwarrende nota van de griffie
Het griffierecht was te laat betaald, maar de nota van het gerecht noemde een latere uiterste datum. De Hoge Raad oordeelde dat dit een geval van verwarringwekkende informatie van de gerechtelijke administratie is en dat toepassing van de sanctie dan een onbillijkheid van overwegende aard oplevert. De hardheidsclausule van het derde lid stond daarom in de weg aan niet-ontvankelijkverklaring.
Uitspraken via rechtspraak.nl. De samenvattingen zijn van de redactie.