Artikel 330 Rechtsvordering (330 Rv)

Wie voor een ander optreedt, kan niet zomaar alles wat die ander zelf zou mogen. Artikel 330 Rv maakt duidelijk dat voogden, curators en bewindvoerders niet zijn uitgesloten van de afspraak om meteen bij het gerechtshof te procederen. Zij mogen dus prorogatie overeenkomen namens degene voor wie zij optreden, op één voorwaarde: zij moeten daarbij de verplichtingen naleven die de wet aan hun taak verbindt.

Voor wie de bepaling geldt

Het gaat om drie soorten vertegenwoordigers. De voogd behartigt de belangen van een minderjarige die niet onder ouderlijk gezag staat. De curator treedt op voor iemand die onder curatele is gesteld en daardoor niet zelf rechtshandelingen kan verrichten. De bewindvoerder beheert het vermogen van iemand die dat zelf niet kan overzien. In alle drie de gevallen beslist niet de betrokkene zelf, maar zijn vertegenwoordiger.

Het voorbehoud

De toevoeging dat zij hun wettelijke verplichtingen in acht moeten nemen, is de kern van dit artikel. Voor vertegenwoordigers gelden regels over wat zij zelfstandig mogen en waarvoor zij toestemming of machtiging nodig hebben; die staan in het Burgerlijk Wetboek. Artikel 330 Rv zet die regels niet opzij. Het zegt alleen dat de prorogatie op zichzelf niet verboden terrein is voor hen.

Waarom dat voorbehoud er is

Prorogatie betekent het opgeven van een feitelijke instantie. Dat is een beslissing met gevolgen, en die neemt een vertegenwoordiger voor rekening van iemand anders: een kind, een onder curatele gestelde, iemand van wie het vermogen onder bewind staat. De wet laat die ruimte, maar bindt haar aan het toezicht dat op de vertegenwoordiger rust. Wordt dat toezicht gepasseerd, dan kan de afspraak aantastbaar zijn en kan de vertegenwoordiger daarop worden aangesproken.

Een voorbeeld. Een bewindvoerder wil een geschil over een geldvordering van degene wiens vermogen hij beheert snel beslecht zien en spreekt met de wederpartij af meteen naar het gerechtshof te gaan. Dat mag, mits hij binnen de grenzen van zijn taak blijft en de toestemming heeft die daarvoor is voorgeschreven.

In de praktijk

Bent u vertegenwoordiger, ga dan eerst na of u voor deze stap toestemming nodig heeft en leg vast waarom de keuze in het belang van de betrokkene is. Bent u de wederpartij, controleer dan of degene die tekent daartoe bevoegd was; anders staat u aan het eind van de rit met een afspraak die niet houdt en bent u tijd kwijt in plaats van tijd gewonnen.