Artikel 770c Rechtsvordering (770c Rv)

Dit artikel hoort bij de regeling van het maritaal beslag: het beslag dat een echtgenoot of geregistreerde partner op goederen van de gemeenschap kan leggen (artikel 768 Rv). Wordt een goed waarop zo'n beslag rust uitgewonnen — de bank verkoopt de woning, een pandhouder verkoopt een verpande zaak — dan blijft er soms geld over nadat de schuld is voldaan. Dit artikel bepaalt waar dat overschot naartoe gaat: niet rechtstreeks naar een van de partners, maar onverwijld naar een bewaarder als bedoeld in artikel 445 Rv, ten behoeve van degene aan wie het overschot bij de verdeling wordt toegedeeld.

Waarom het geld niet meteen wordt uitbetaald

Zolang de boedel niet is verdeeld, staat niet vast wie waar recht op heeft. Het maritaal beslag was gelegd om goederen van de gemeenschap bijeen te houden tot de verdeling. Na een executie is het goed zelf verkocht, maar het overschot neemt in zekere zin zijn plaats in: van een huis wordt het een saldo. De storting bij een bewaarder houdt dat bedrag beschikbaar zonder dat er wordt vooruitgelopen op de uitkomst van de verdeling.

Wanneer de regel geldt

De stortingsplicht is niet een algemene regel voor elke executie tijdens een scheiding. Zij geldt bij de executie van een goed waarop maritaal beslag ligt. Is er geen maritaal beslag gelegd, dan valt een overschot onder de gewone regels van de executie.

Wie moet storten

De verplichting rust op degene die de executie afwikkelt en het geld onder zich krijgt.

• De deurwaarder, bij executie van roerende zaken of van een vordering.
• De notaris, die de openbare verkoop van een onroerende zaak afwikkelt.

- De pandhouder, die een verpande zaak te gelde maakt.

Onverwijld

De wet gebruikt het woord onverwijld: er mag geen tijd tussen zitten. Het overschot onder zich houden om eerst de uitkomst van het overleg tussen de partners af te wachten, past daar niet bij. Het is ook niet aan de deurwaarder, notaris of pandhouder om te beoordelen wie van beide partners recht heeft op het bedrag; die vraag hoort in de verdeling thuis.

Een voorbeeld

Een echtpaar is uit elkaar en een van beiden heeft maritaal beslag op de woning gelegd. Daarna gaat de bank over tot verkoop van de woning omdat de lasten niet meer worden betaald. Na aflossing van de hypotheekschuld en de kosten blijft er een bedrag over. De notaris maakt dat niet over aan de partner die het huis nog bewoonde, maar stort het bij een bewaarder. Bij de verdeling wordt bepaald wie welk deel krijgt, en pas dan komt het geld vrij.

In de praktijk

Voor beide partners betekent de regel dat geen van beiden het overschot alvast kan ontvangen, ook niet degene naar wie de executie toevallig zou uitbetalen. Het geld staat daardoor tijdelijk vast, ook als iemand het nodig heeft. Wie eerder over een deel wil kunnen beschikken, kan dat aan de rechter voorleggen in het kader van de verdeling of van de voorlopige voorzieningen. Voor de deurwaarder, notaris of pandhouder komt het erop aan na te gaan of er maritaal beslag op het goed rust, het overschot in dat geval te storten en vast te leggen wanneer en waar dat is gebeurd.