← Terug 69 · De verkeerde inleiding: dagvaarding in plaats van verzoekschrift Verder 71 · Verwijzing tussen de kantonrechter en de andere kamers →

Artikel 70 Rechtsvordering (70 Rv)

Niet-ontvankelijk omdat de bestuursrechtelijke weg openstond

Wettekst

  1. Voor zover de rechter de eiser of verzoeker in zijn vordering of verzoek niet-ontvankelijk verklaart omdat bezwaar kon worden gemaakt, administratief beroep kon worden ingesteld of beroep bij een bestuursrechter kon worden ingesteld, wordt dit in het vonnis, het arrest of de beschikking vermeld.
  2. Indien de niet-ontvankelijkheid voor de eiser of verzoeker onduidelijk kon zijn, vermeldt de rechter tevens in het vonnis, het arrest of de beschikking bij welk orgaan alsnog bezwaar kan worden gemaakt of alsnog beroep kan worden ingesteld. Het orgaan waarbij alsnog bezwaar kan worden gemaakt of alsnog beroep kan worden ingesteld, is aan die beslissing gebonden.
  3. De termijn voor het alsnog indienen van het bezwaar- of beroepschrift vangt aan met ingang van de dag na die waarop het vonnis, het arrest of de beschikking onherroepelijk is geworden.

Toelichting

Niet elk geschil hoort bij de burgerlijke rechter. Raakt uw zaak een besluit van een bestuursorgaan, dan is de weg van bezwaar, administratief beroep of beroep bij de bestuursrechter vaak de juiste. Verklaart de burgerlijke rechter u om die reden niet-ontvankelijk, dan laat dit artikel u niet met lege handen achter: hij moet dat in zijn uitspraak vermelden en u zo nodig de weg wijzen.

Vermelding in de uitspraak

Het eerste lid verplicht de rechter om de reden van de niet-ontvankelijkheid op te nemen in het vonnis, het arrest of de beschikking. Welke van die drie het is, hangt af van de procedure: een vonnis in een dagvaardingszaak, een beschikking in een verzoekschriftzaak, en bij het gerechtshof of de Hoge Raad een arrest. Door de reden expliciet te vermelden, is voor iedereen kenbaar dat u niet inhoudelijk hebt verloren, maar bij het verkeerde loket stond.

De wegwijzer naar het juiste orgaan

Kon de niet-ontvankelijkheid voor u onduidelijk zijn, dan gaat de rechter een stap verder: hij vermeldt bij welk orgaan u alsnog bezwaar kunt maken of beroep kunt instellen. En, wat minstens zo belangrijk is: dat orgaan is aan die beslissing gebonden. Het kan dus niet zeggen dat u toch bij de burgerlijke rechter had moeten zijn. Zo wordt voorkomen dat iemand tussen twee rechtsgangen heen en weer wordt gestuurd.

De voorwaarde is dat de onduidelijkheid begrijpelijk was. De grens tussen de burgerlijke rechter en de bestuursrechter is niet altijd scherp; juist in die gevallen biedt dit lid houvast.

Vanaf wanneer uw nieuwe termijn loopt

Het derde lid regelt het moment waarop de termijn voor het alsnog indienen van het bezwaar- of beroepschrift begint: de dag nadat de uitspraak onherroepelijk is geworden. Onherroepelijk betekent dat er geen gewoon rechtsmiddel meer tegen openstaat, bijvoorbeeld omdat de beroepstermijn is verstreken. Zolang die situatie niet is ingetreden, gaat de nieuwe termijn dus nog niet lopen.

Een voorbeeld

Iemand start bij de rechtbank een civiele procedure over een beslissing van een overheidsinstantie. De rechtbank oordeelt dat daartegen bezwaar openstond en verklaart hem niet-ontvankelijk. Omdat dat voor hem onduidelijk kon zijn, vermeldt de rechtbank in het vonnis bij welk orgaan hij alsnog bezwaar kan maken. Nadat het vonnis onherroepelijk is geworden, begint zijn bezwaartermijn te lopen en kan hij daar alsnog terecht.

In de praktijk

Wordt u niet-ontvankelijk verklaard, lees de uitspraak dan meteen op deze punten na: staat erin waarom, en staat erin waar u alsnog naartoe moet? Bepaal daarna of u hoger beroep wilt of dat u de aangewezen weg volgt, want die keuze beïnvloedt het moment waarop de uitspraak onherroepelijk wordt en dus wanneer uw nieuwe termijn begint. Ga niet zelf gokken op een loket: het orgaan dat de rechter aanwijst, moet u ontvangen.

Redactionele toelichting . Geen juridisch advies.
← Terug 69 · De verkeerde inleiding: dagvaarding in plaats van verzoekschrift Verder 71 · Verwijzing tussen de kantonrechter en de andere kamers →