← Terug 1019k · Onbevoegdheid en verwijzing tussen pachtkamer en gewone rechter Verder 1019m · Wat een wijziging van eis betekent voor de bevoegdheid →

Artikel 1019l Rechtsvordering (1019l Rv)

De pachtkamer bij samenhangende vorderingen

Wettekst

  1. Indien een zaak meer vorderingen betreft en ten minste één daarvan een zaak als bedoeld in artikel 1019j onder a tot en met j, worden al deze vorderingen door de pachtkamer behandeld en beslist, voor zover de samenhang tussen de vorderingen zich tegen afzonderlijke behandeling verzet.
  2. In het geval van een vordering in conventie en in reconventie, waarvan ten minste één een vordering betreft als bedoeld in artikel 1019j, is het eerste lid van overeenkomstige toepassing.
  3. In geval van een hoofdzaak en een zaak in vrijwaring waarvan er ten minste één een vordering betreft als bedoeld in artikel 1019j, worden deze vorderingen alle door de pachtkamer behandeld en beslist.

Toelichting

Een geschil laat zich zelden netjes opdelen. Wie ruzie heeft over een pachtovereenkomst, heeft vaak tegelijk een conflict over een schuur die niet is verpacht, over een geldlening of over schade aan machines. Dit artikel voorkomt dat zo'n geschil over twee rechters wordt verdeeld: zit er een pachtvordering bij en hangen de vorderingen samen, dan doet de pachtkamer het geheel.

De maatstaf: samenhang

Beslissend is of de samenhang tussen de vorderingen zich tegen afzonderlijke behandeling verzet. Dat is meer dan de toevallige omstandigheid dat dezelfde partijen erbij betrokken zijn. Het gaat erom dat de vorderingen op dezelfde feiten berusten of elkaar zo beïnvloeden dat losse behandeling tot dubbel werk of tegenstrijdige uitkomsten zou leiden.

Ontbreekt die samenhang, dan blijft ieder zijn eigen weg gaan: de pachtvordering naar de pachtkamer, de rest naar de rechter die daarvoor bevoegd is.

Vordering en tegenvordering

Dezelfde regel geldt als de ene partij een vordering instelt en de ander een tegenvordering in dezelfde procedure. Is minstens één van beide een pachtvordering, dan behandelt de pachtkamer ze allebei, opnieuw voor zover de samenhang zich tegen splitsing verzet.

De zaak in vrijwaring

Bij vrijwaring ligt het nog strikter. Roept een partij een derde in vrijwaring op — omdat die derde de gevolgen van een veroordeling zou moeten dragen — en is de hoofdzaak of de vrijwaringszaak een pachtvordering, dan worden zij alle door de pachtkamer behandeld en beslist. Hier stelt de wet geen extra voorwaarde over de samenhang; de band tussen hoofdzaak en vrijwaring is uit zichzelf al sterk.

Een voorbeeld

Een verpachter vordert ontbinding van de pachtovereenkomst en daarnaast betaling van een geldlening die hij de pachter jaren geleden voor een stal verstrekte. Zijn beide vorderingen zo met elkaar verweven dat ze niet los kunnen worden beoordeeld, dan behandelt de pachtkamer ook de lening. Stelt de pachter een tegenvordering in wegens achterstallig onderhoud, dan komt ook die daar terecht.

In de praktijk

Voor de eiser is dit gunstig: hij kan zijn hele geschil in één procedure aanbrengen in plaats van twee zaken te voeren met het risico dat de ene op de andere moet wachten. Onderbouw dan wel in de dagvaarding waarom de vorderingen samenhangen.

Voor de gedaagde is het goed te weten dat een tegenvordering die op zichzelf bij een andere rechter zou horen, hier gewoon kan worden ingesteld. U hoeft daarvoor geen aparte procedure te beginnen.

Let wel op de gevolgen voor het vervolg: is de pachtkamer eenmaal de behandelende instantie, dan loopt ook het hoger beroep tegen de beslissing over al die vorderingen langs de weg die voor pachtzaken geldt.

Redactionele toelichting . Geen juridisch advies.
← Terug 1019k · Onbevoegdheid en verwijzing tussen pachtkamer en gewone rechter Verder 1019m · Wat een wijziging van eis betekent voor de bevoegdheid →