← Terug 92 · Toezending van stukken door de griffier Verder 99 · De woonplaats van de gedaagde als hoofdregel →

Artikel 98 Rv: Verwijzing van een kantonzaak naar een meervoudige kamer

Verwijzing van een kantonzaak naar een meervoudige kamer

Wettekst

Indien de kantonrechter in de gevallen, bedoeld in de artikelen 94, tweede tot en met vierde lid, en 97, eerste lid, van oordeel is dat de zaak ongeschikt is voor behandeling en beslissing door één rechter, kan hij de zaak met toepassing van artikel 15, tweede lid, verwijzen naar een meervoudige kamer voor andere zaken dan kantonzaken.

Toelichting

Door de regels over samenhangende vorderingen kan een zaak bij de kantonrechter belanden die veel zwaarder is dan een gewone kantonzaak. Dit artikel geeft hem dan de mogelijkheid zo'n zaak over te dragen aan een kamer met meer rechters. De verwijzing hangt niet af van de hoogte van het bedrag, maar van de vraag of de zaak zich leent voor beslissing door één rechter.

Wanneer het kan

De mogelijkheid bestaat alleen in de gevallen waarin vorderingen bij elkaar zijn gebracht: de situaties uit artikel 94 Rv, tweede tot en met vierde lid, waarin een kantonzaak andere vorderingen meetrekt, en de situatie uit artikel 97 Rv, eerste lid, waarin een tegeneis bij de rechter van de hoofdzaak blijft. In een gewone, op zichzelf staande kantonzaak kan deze verwijzing dus niet worden gebruikt.

De maatstaf

De wettekst noemt één vereiste: de kantonrechter moet van oordeel zijn dat de zaak ongeschikt is voor behandeling en beslissing door één rechter. Wanneer dat zo is, omschrijft de wet niet; dat hangt af van de omstandigheden van de concrete zaak. Het artikel is geformuleerd als een bevoegdheid ('kan hij verwijzen'), niet als een plicht, en kent partijen geen recht op verwijzing toe. Niets verhindert partijen wel om hun standpunt daarover aan de kantonrechter voor te leggen.

Waarheen

De zaak gaat naar een meervoudige kamer voor andere zaken dan kantonzaken: een kamer van drie rechters binnen de rechtbank die de gewone civiele zaken doet. De verwijzing verloopt langs artikel 15 Rv, tweede lid, de algemene regeling waarmee een enkelvoudige kamer een zaak naar een meervoudige kamer kan overbrengen. Artikel 98 Rv maakt die regeling van toepassing op deze bijzondere situatie, waarin de zaak bij de kantonrechter begon.

Een voorbeeld. Bij de kantonrechter loopt een arbeidszaak die vanwege de arbeidsovereenkomst bij hem hoort, met daarnaast een omvangrijke vordering over de afwikkeling van een aandelenregeling die met dezelfde beëindiging samenhangt. De kantonrechter acht het geheel ongeschikt voor één rechter en verwijst het naar een kamer van drie.

Wat verandert er voor u

  • Drie rechters in plaats van één beoordelen de zaak.
  • De procedure loopt door in de stand waarin zij zich bevindt; wat al is ingediend, blijft gelden.

- Let op de bijstand: bij de gewone kamer van de rechtbank geldt in beginsel de verplichte procesvertegenwoordiging door een advocaat. Wie tot dan toe in persoon procedeerde, moet zich daarop instellen.

Samenhang met de andere regels

Artikel 98 Rv sluit aan op de artikelen 94 en 97 Rv. Volgens die bepalingen kan de kantonrechter zich uitspreken over een vordering die, als zij los was ingesteld, bij de gewone kamer had moeten beginnen, omdat zij samenhangt met een kantonzaak of als tegeneis daarin is ingesteld. Artikel 98 Rv biedt daarnaast de mogelijkheid om zo'n samengevoegde zaak toch door drie rechters te laten beslissen. De verwijzing betekent niet dat partijen iets verkeerd hebben gedaan of dat hun zaak opnieuw begint; zij blijft binnen dezelfde rechtbank en wordt daar voortgezet door de meervoudige kamer.

Redactionele toelichting . Geen juridisch advies.

Relevante jurisprudentie

Deze uitspraken bepalen hoe dit artikel wordt toegepast.

  1. Wanneer mag de kantonrechter naar een meervoudige kamer?

    Hoge Raad · 2024-11-22 · ECLI:NL:HR:2024:1724

    In het belang der wet werd de vraag voorgelegd of een kantonrechter een kantonzaak naar een meervoudige kamer van drie kantonrechters kan verwijzen. De Hoge Raad zet de wetsgeschiedenis uiteen en concludeert dat de wet niet voorziet in meervoudige kantonrechtspraak, afgezien van pachtzaken. De ruim geformuleerde verwijzingsbevoegdheid van artikel 15 lid 2 Rv moet worden uitgelegd in het licht van artikel 47 Wet RO, waarin de wetgever voor kantonzaken uitdrukkelijk alleen enkelvoudige kamers heeft willen vormen. Ook artikel 96 Rv, dat partijen vrijheid geeft bij de inrichting van de procedure, biedt die mogelijkheid niet.

Uitspraken via rechtspraak.nl. De samenvattingen zijn van de redactie.

← Terug 92 · Toezending van stukken door de griffier Verder 99 · De woonplaats van de gedaagde als hoofdregel →