- Partijen kunnen van een in eerste aanleg gewezen vonnis in hoger beroep komen, tenzij de vordering waarover de rechter in eerste aanleg had te beslissen niet meer beloopt dan € 1750 of, in geval van een vordering van onbepaalde waarde, er duidelijke aanwijzingen bestaan dat de vordering geen hogere waarde vertegenwoordigt dan € 1750, een en ander tenzij de wet anders bepaalt. Voor de toepassing van de eerste zin wordt de tot aan de dag van dagvaarding in eerste aanleg verschenen rente bij de vordering inbegrepen.
- Indien de zaak meer dan één vordering tussen dezelfde partijen betreft, is voor de toepassing van het eerste lid beslissend het totale beloop of de totale waarde van deze vorderingen.
- Was in eerste aanleg een eis in reconventie ingesteld, dan is voor de toepassing van het eerste lid beslissend het totale beloop of de totale waarde van de vordering in conventie en van de vordering in reconventie, met dien verstande dat met betrekking tot de vordering in reconventie de rente wordt berekend tot aan de dag van instelling van de eis in reconventie. Indien echter de beide zaken zijn gesplitst en daarin afzonderlijk is beslist, zijn op elk van beide vonnissen de gewone regels voor de vatbaarheid voor hoger beroep van toepassing.
←
Terug 331 · Het gerechtshof als eerste en hoogste feitelijke instantie
Verder 333 · Hoger beroep uitsluiten of juist voorbehouden
→
Artikel 332 Rechtsvordering (332 Rv)
Wanneer een vonnis vatbaar is voor hoger beroep
Wettekst
Toelichting
Wie het niet eens is met een vonnis in eerste aanleg, kan in de regel naar het gerechtshof. Artikel 332 Rv legt die hoofdregel vast en noemt meteen de belangrijkste uitzondering: gaat het om een vordering die niet meer bedraagt dan 1750 euro, dan is er geen hoger beroep. Zo'n zaak wordt in één instantie afgedaan, omdat de kosten van een tweede ronde anders niet in verhouding staan tot de inzet.
Hoe u de grens berekent
Beslissend is niet wat u toegewezen kreeg, maar de vordering waarover de rechter in eerste aanleg had te beslissen. Wie 3000 euro vorderde en er 500 kreeg, kan dus gewoon in hoger beroep. De rente telt mee, maar alleen de rente die op de dag van de dagvaarding in eerste aanleg al was verschenen; rente die daarna nog oploopt, blijft buiten beschouwing.
Vorderingen van onbepaalde waarde
Niet elke vordering is in geld uit te drukken: denk aan een gebod, een verbod of een verklaring voor recht. Dan geldt de grens alleen als er duidelijke aanwijzingen zijn dat de zaak geen hogere waarde vertegenwoordigt dan 1750 euro. Het woord 'duidelijke' doet werk: bij twijfel staat hoger beroep open. De rechter kijkt daarvoor naar wat de zaak feitelijk voor partijen betekent.
Meer vorderingen en een tegenvordering
Loopt er tussen dezelfde partijen meer dan één vordering, dan telt het totaal. Ook een eis in reconventie — de tegenvordering die de gedaagde in dezelfde procedure instelt — telt mee bij het bepalen van het totaal, waarbij de rente over die tegenvordering wordt berekend tot de dag waarop zij werd ingesteld. Zijn beide zaken echter gesplitst en is daarin afzonderlijk beslist, dan wordt per vonnis gekeken of het vatbaar is voor hoger beroep.
Een voorbeeld. Een aannemer vordert 1200 euro van een klant; de klant stelt een tegenvordering van 900 euro in wegens gebreken. Elk bedrag blijft onder de grens, maar samen komen zij erboven. Wordt in één vonnis over beide beslist, dan staat voor allebei hoger beroep open.
Tenzij de wet anders bepaalt
De grens geldt niet altijd. De wet kan voor bepaalde zaken iets anders regelen, en partijen kunnen zelf ook invloed uitoefenen: zij kunnen hoger beroep uitsluiten of juist voorbehouden op de manier die artikel 333 Rv beschrijft. Wie in een zaak zit die bij de kantonrechter dient, doet er goed aan hier vroeg naar te kijken, want juist daar liggen veel vorderingen rond de grens.
In de praktijk
Ga vóór u een dagvaarding uitbrengt na wat de omvang van uw vordering betekent voor uw kansen op een tweede ronde. Splitst u een vordering in kleine stukken, dan kunt u zichzelf buiten het hoger beroep plaatsen. Twijfelt u of uw zaak van onbepaalde waarde boven de grens uitkomt, ga dan uit van het slechtste scenario: stel uw hoger beroep in binnen de termijn en laat het hof beslissen of u ontvankelijk bent. Blijft u onder de grens, dan is de weg naar het hof afgesloten, maar helemaal zonder rechtsmiddel zit u niet: het vonnis is dan in eerste en hoogste ressort gewezen, zodat artikel 398 Rv beroep in cassatie toelaat, binnen de gewone cassatietermijn van drie maanden die artikel 402 Rv geeft. Besliste de kantonrechter, dan snoeit de Wet op de rechterlijke organisatie in artikel 80 de gronden fors terug: dan kunt u nog slechts klagen over verzuim van vormen, bijvoorbeeld het ontbreken van een deugdelijke motivering, en over onbevoegdheid. Zoek dat dus uit voordat u in het vonnis berust.
Redactionele toelichting .
Geen juridisch advies.
Relevante jurisprudentie
Deze uitspraken bepalen hoe dit artikel wordt toegepast.
-
Appelgrens als in meer vonnissen is beslist
De kantonrechter had over een reeks vorderingen beslist in twee vonnissen; in het laatste ging het nog maar om ruim 1.600 euro, waarna het hof het hoger beroep niet-ontvankelijk verklaarde. De Hoge Raad vernietigt. Voor de vraag of hoger beroep openstaat telt het totale beloop of de totale waarde van wat in eerste aanleg was gevorderd, ook als de rechter daarover in meerdere (deel)vonnissen heeft beslist. Een latere wijziging van eis kan alleen gevolgen hebben voor vonnissen die daarna worden gewezen.
-
Wordt de appelgrens doorbroken bij een fundamenteel gebrek?
Een partij stelde hoger beroep in tegen een vonnis onder de appelgrens en beriep zich erop dat de kantonrechter hoor en wederhoor had geschonden. De Hoge Raad houdt vast aan zijn lijn dat de uitsluiting van hoger beroep wegens een gering belang niet wordt doorbroken door de gronden die elders wel een appelverbod doorbreken. Die strengheid is alleen aanvaardbaar omdat in het cassatieberoep dat in deze zaken openstaat ruimte bestaat voor klachten over schending van fundamentele rechtsbeginselen.
-
Appelgrens ambtshalve toetsen; de verklaring voor recht
Het hof had een hoger beroep behandeld tegen een vonnis waarin het gevorderde onder de appelgrens bleef. De Hoge Raad oordeelt dat de rechter ambtshalve, dus ook zonder dat een partij het aanvoert, moet nagaan of tegen het vonnis hoger beroep openstond. Een daarnaast gevorderde verklaring voor recht gaf in dit geval geen zelfstandige waarde boven de gevorderde hoofdsom, zodat de appelgrens niet werd overschreden.
-
Appelgrens bij de Europese procedure voor geringe vorderingen
Passagiers vorderden compensatie wegens een geannuleerde vlucht in een procedure op grond van de Europese verordening voor geringe vorderingen. De Hoge Raad zet uiteen dat uit artikel 332 lid 1 Rv volgt dat geen hoger beroep openstaat als de vordering waarover de rechter in eerste aanleg had te beslissen niet meer bedraagt dan 1.750 euro, en dat die regel via de verordening ook in deze verzoekschriftprocedure geldt.
Uitspraken via rechtspraak.nl. De samenvattingen zijn van de redactie.