Artikel 628 Rechtsvordering (628 Rv)

Een vervoerder kan met zaken blijven zitten. De ontvanger komt niet opdagen, weigert de lading of is onvindbaar, terwijl de goederen ergens moeten blijven. Artikel 628 Rv wijst aan wie daarover beslist. Vraagt de vervoerder toestemming om de aangenomen lading op te slaan, zelf onder zich te houden of daarvoor iets anders te regelen, dan is de voorzieningenrechter van de rechtbank Rotterdam de instantie die daarover oordeelt.

Waarom de vervoerder toestemming nodig heeft

De zaken zijn niet van de vervoerder. Hij heeft ze aangenomen om te vervoeren en af te leveren, en daarmee is hij verantwoordelijk voor wat ermee gebeurt. In de gevallen die het vervoerrecht aanwijst mag hij de lading zonder tussenkomst van een rechter bij een derde opslaan, voor rekening en risico van de rechthebbende. Toestemming vragen telt vooral voor de zwaardere varianten die dit artikel noemt: de zaken zelf onder zich houden, desnoods aan boord, of andere maatregelen treffen. Met die toestemming staat vast dat hij mocht doen wat hij deed.

Het gaat uitdrukkelijk niet alleen om opslag. De wet noemt ook het onder zichzelf houden van de zaken en, ruimer, andere maatregelen. Zo is er ruimte voor wat de situatie vraagt: koeling, verplaatsing naar een geschikte locatie, of bijzondere zorg voor gevaarlijke stoffen.

Wie beslist en waarom met spoed

De beslissing ligt bij de voorzieningenrechter van de rechtbank Rotterdam. De keuze voor de voorzieningenrechter zegt iets over het tempo: dit zijn zaken die niet kunnen wachten op een gewone procedure. Een schip moet verder, een terminal heeft de ruimte nodig en de kosten lopen door. De keuze voor Rotterdam sluit aan bij de concentratie van vervoerszaken die artikel 625 Rv regelt.

Verhouding tot de andere mogelijkheden

Deze bepaling staat naast de andere instrumenten in deze afdeling. Weet de vervoerder niet aan wie hij mag afleveren, dan kan op grond van artikel 627 Rv een derde worden aangewezen aan wie de zaken worden afgegeven. Gaat het hem niet om bewaring maar om zijn geld, dan biedt artikel 626 Rv hem de mogelijkheid conservatoir beslag te leggen op de vervoerde zaken. En moeten de zaken uiteindelijk worden verkocht, dan is daar een aparte regeling voor.

Een voorbeeld

Een lading wordt gelost, maar de ontvanger neemt haar niet af en reageert nergens op. De vervoerder kan de voorzieningenrechter van de rechtbank Rotterdam vragen hem toe te staan de goederen in een loods op te slaan. Krijgt hij die toestemming, dan handelt hij rechtmatig en kunnen de kosten daarvan later worden verhaald op wie ze aangaan.

In de praktijk

Voor de vervoerder is de les: wie verder wil gaan dan opslag bij een derde, kan beter toestemming vragen dan zelf beslissen. Het scheelt discussie achteraf over aansprakelijkheid voor de zaken en over de kosten die zijn gemaakt.

Voor de ontvanger of de eigenaar van de lading betekent het dat niet-reageren geld kost. De goederen verdwijnen niet, maar worden op zijn rekening ergens neergezet, en die rekening loopt door zolang er niets gebeurt.