Artikel 475f Rechtsvordering (475f Rv)

De beslagvrije voet is gekoppeld aan een gesloten lijst van periodieke betalingen: loon, uitkering, pensioen en enkele andere. Maar niet iedereen leeft van een inkomen dat op die lijst staat. Artikel 475f Rv vangt dat op: ligt er beslag op een vordering tot terugkerende betalingen die niet in de opsomming voorkomt en heeft de geëxecuteerde onvoldoende andere middelen van bestaan, dan kan hij de kantonrechter verzoeken de regels over de beslagvrije voet ook op die vordering toe te passen.

Twee voorwaarden

• Het gaat om terugkerende betalingen. Niet om een eenmalig bedrag, maar om een stroom betalingen die met enige regelmaat binnenkomt.

- Er is onvoldoende ander bestaansmiddel. Wie daarnaast een gewoon inkomen heeft waarop de voet al wordt toegepast, heeft deze route niet nodig; het gaat om mensen voor wie juist deze betalingen het bestaansminimum vormen.

Naar de kantonrechter

De beslissing ligt niet bij de deurwaarder maar bij de kantonrechter, en zij komt er alleen op verzoek van de geëxecuteerde. Er is dus geen automatische bescherming: wie niets doet, ziet de betalingen volledig naar de beslaglegger gaan. Bij de kantonrechter kunt u in beginsel zonder advocaat procederen, wat deze route ook voor iemand met weinig middelen begaanbaar maakt.

Wijst de kantonrechter het verzoek toe, dan gaan de regels over de beslagvrije voet ook voor deze vordering gelden: de berekening, de herziening en de bijzondere regelingen die daarbij horen. Vanaf dat moment mag alleen nog worden ingehouden wat boven de voet uitkomt.

Als er ook beslag ligt op gewoon inkomen

Het tweede lid regelt de samenloop. Ligt er naast deze bijzondere vordering ook beslag op een periodieke betaling van de gewone lijst, of komt dat er later bij, dan wordt de beslagvrije voet over die inkomsten omgeslagen naar verhouding van hun hoogte. Zo kan het niet gebeuren dat de voet twee keer volledig wordt toegepast, en evenmin dat de bescherming bij één van beide bronnen verdwijnt.

Een voorbeeld

Iemand leeft van een periodieke betaling die hij op grond van een overeenkomst ontvangt en die niet op de wettelijke lijst staat. Een schuldeiser legt daarop beslag, waardoor er niets meer binnenkomt om van te leven. Hij verzoekt de kantonrechter de beslagvrije voet ook op deze betalingen toe te passen. Wordt dat toegewezen, dan houdt hij voortaan maandelijks het beschermde deel en gaat alleen het meerdere naar de schuldeiser.

In de praktijk

Herkent u zich hierin, wacht dan niet af. Dien het verzoek in zodra het beslag is gelegd en onderbouw twee dingen: dat de betalingen terugkeren en dat u geen andere middelen van bestaan heeft. Voeg stukken bij waaruit uw inkomsten en uw vaste lasten blijken. Voor de beslaglegger is dit artikel de keerzijde van een ruime beslagbevoegdheid: hij mag beslag leggen op vrijwel alle inkomsten, maar niet zo dat iemand daardoor zonder bestaansmiddelen komt te zitten.