Artikel 734 Rechtsvordering (734 Rv)

Deze bepaling voorkomt dat de wetgever de hele beslagregeling nog een keer moest opschrijven voor het beslag tot afgifte van zaken en levering van goederen. Het uitgangspunt is eenvoudig: wat geldt voor conservatoir beslag om een geldvordering veilig te stellen, geldt hier ook. Daarnaast benoemt het artikel de punten waarop het schuurt, omdat dit beslag niet op geld maar op een concreet goed is gericht.

Wat niet meeverhuist

Drie regels blijven buiten toepassing. De artikelen 447 en 448 Rv houden bepaalde roerende zaken van een schuldenaar buiten elk beslag; wie afgifte van juist zo'n voorwerp vordert, zou daar niets aan hebben, want dan blijft er van zijn recht op afgifte niets over. Artikel 505, derde lid, Rv regelt iets heel anders: was de akte van vervreemding of bezwaring al verleden voordat het beslag werd ingeschreven, dan kan die verkrijging bij een vrijwel onmiddellijke inschrijving toch nog tegen de beslaglegger worden ingeroepen. Die coulance ontbreekt hier, zodat de verkrijger zich bij dit soort beslag niet op de eerdere akte kan beroepen.

Waarde in plaats van vorderingsbedrag

Bij verhaalsbeslag is het bedrag van de vordering het ijkpunt. Een derde die niet meewerkt wanneer de deurwaarder beslag wil leggen op zaken in een ruimte die hij heeft verhuurd of anderszins in gebruik heeft gegeven, kan volgens artikel 444b Rv worden veroordeeld tot betaling van dat bedrag, met rente en kosten. Zo'n bedrag ontbreekt wanneer het om afgifte of levering van een concreet goed gaat, en daarom bepaalt het tweede lid dat hier de waarde van het in beslag te nemen goed ervoor in de plaats komt. Voor het executoriale beslag tot afgifte staat dezelfde omzetting in artikel 492 Rv.

Opbrengsten alleen als u er recht op hebt

Het derde lid maakt duidelijk dat de regeling van artikel 474b Rv hier niet automatisch doorwerkt. Die geldt alleen wanneer het recht waarvoor beslag is gelegd óók de baten omvat waar die bepaling over gaat. Wie enkel afgifte van het goed zelf kan vorderen, krijgt via het beslag niet ineens aanspraak op wat het goed intussen opbrengt.

Het verzoekschrift: omschrijven, niet aantonen

Het vierde lid stelt twee dingen vast die in de praktijk het meest gebruikt worden. Het beslagrekest waarmee de voorzieningenrechter om verlof wordt gevraagd, moet het goed omschrijven waarop beslag zal worden gelegd. En vrees voor verduistering hoeft niet te worden gesteld.

• Omschrijven is verplicht. Zonder duidelijke aanduiding weet de deurwaarder niet wat hij mag vastleggen.
• Verduistering hoeft niet. Bij verhaalsbeslag is die vrees vaak wel een thema; hier niet.

- Het verlof blijft nodig. De vrijstelling gaat over wat u moet stellen, niet over de vraag óf u langs de voorzieningenrechter moet.

In de praktijk

Voor de beslaglegger betekent dit artikel vooral: schrijf het rekest scherp. Een omschrijving als alle roerende zaken van de wederpartij past niet bij een beslag tot afgifte en levert een verlof op dat bij de eerste tegenspraak sneuvelt. Voor degene bij wie beslag wordt gelegd is de winst dat hij het beslag langs dezelfde weg kan aanvechten als elk ander conservatoir beslag: opheffing vragen bij de voorzieningenrechter, met als inzet dat het gestelde recht op afgifte ondeugdelijk is of dat het beslag onnodig zwaar drukt.