Artikel 475db Rv: Wat er op de beslagvrije voet in mindering komt

De beslagvrije voet is een norm voor een heel huishouden, niet voor één betaling. Komt er in dat huishouden ook geld binnen waarop geen beslag ligt, dan draagt dat al bij aan het levensonderhoud. Artikel 475db Rv verwerkt dat: de berekende voet wordt in een vaste volgorde verminderd met bepaalde andere inkomsten. Zonder deze correctie zou iemand met beslag op één inkomstenbron per saldo meer overhouden dan de norm bedoelt.

De volgorde van de verminderingen

• Eerst het inkomen van de echtgenoot. De niet beslagen periodieke inkomsten van de echtgenoot, vakantiebijslag daaronder begrepen, komen in mindering, maar nooit voor meer dan de helft van de beslagvrije voet. Die grens is bewust getrokken: de partner is niet zelf de schuldenaar en zijn inkomen mag niet volledig worden ingezet voor andermans schuld.
• Daarna het eigen niet beslagen inkomen. Ontvangt de schuldenaar zelf nog een periodieke betaling die in artikel 475c Rv, eerste lid, onder a tot en met i, wordt genoemd en waarop geen beslag ligt, dan telt die volledig mee; de halvering geldt alleen voor de echtgenoot. Wat daarbuiten binnenkomt, zoals winst uit onderneming of een inkomensafhankelijke tegemoetkoming, verlaagt de voet niet.

- Tot slot de belasting over een auto van de zaak. Krijgt de schuldenaar een vervoermiddel dat hij ook privé mag gebruiken, dan is daarover loonbelasting verschuldigd. Heeft hij nagelaten die inhouding te laten eindigen met ingang van het eerste kalenderjaar na het jaar waarin het beslag is gelegd, dan komt die belasting in mindering op zijn voet.

Waarom die auto apart wordt genoemd

Een vervoermiddel dat ook privé mag worden gebruikt, is een vorm van beloning waarover belasting wordt betaald. Dat drukt het netto-inkomen en zou dus ten koste gaan van wat de schuldeiser kan innen. De wet geeft de schuldenaar de tijd om zijn zaken te regelen: heeft hij de inhouding niet laten eindigen met ingang van het eerste kalenderjaar na het jaar waarin het beslag is gelegd, dan komt die belasting voor zijn eigen rekening binnen de voet. Wie het privégebruik beëindigt of daarover met de werkgever een andere afspraak maakt, houdt zijn voet intact.

Hoe de bedragen worden berekend

Voor de verminderingen wordt gekeken naar het meest recente maandinkomen zoals dat op het moment van de beslaglegging in de polisadministratie staat, de landelijke registratie van loon- en uitkeringsgegevens. Wisselt dat inkomen sterk of zat er een incidentele betaling in, dan geeft die maand geen goed beeld en wordt op een andere, bij of krachtens algemene maatregel van bestuur voorgeschreven manier gerekend. Daarbij gelden dezelfde toetsstenen als bij de gewone berekening van de voet.

Een voorbeeld

Op het loon van een werknemer ligt beslag. Zijn echtgenoot heeft een eigen inkomen waarop geen beslag ligt. Dat inkomen wordt op de beslagvrije voet in mindering gebracht, maar hoogstens tot de helft van die voet; wat de partner daarboven verdient, blijft buiten de berekening. Heeft de werknemer daarnaast zelf nog een kleine uitkering waarop geen beslag ligt, dan telt die wel helemaal mee.

In de praktijk

Deze bepaling verklaart waarom twee mensen met hetzelfde loon een verschillende beslagvrije voet kunnen hebben: het gaat om wat er verder nog binnenkomt. Controleer daarom of de deurwaarder van de juiste inkomsten is uitgegaan en of hij de helftgrens voor het inkomen van uw partner heeft toegepast. Is uw partner minder gaan verdienen of is zijn inkomen weggevallen, meld dat dan meteen, want dat werkt door in uw voet. En heeft u een auto van de zaak, kijk dan tijdig wat dat na het jaar van het beslag voor u betekent.